Στρόβιλος
Τριαντάφυλλα στην άμμο
Σίγησε η φύση για χάρη της κυρίας ολίγον ευτραφούς με μια ομορφιά που δεν την έβλεπες πια αλλά τη φανταζόσουν αφού ανάγονταν σε αρχαίες εποχές.
Το σπυρί ...
Η εξέγερση της Μούσας (1891) - José Asunción Silva (1865-1896)
[η μετάφραση από τα ισπανικά είναι της Βίβιαν Πελετλή κι όχι η συγγραφή του κειμένου]
Στο απλό και στενάχωρο δωμάτιο, κοντά στο τραπέζι που είναι καλυμμένο με γραμμένα ...
Ιστορίες από τα καφενεία του πολέμου Μέρος Α’: Συζήτηση του ...
Η Κυρία Δάφνη απευθύνεται στον Σωφέρ της μερικώς εκνευ
“Πάμε να φύγουμε, Ζεράρ, αρχίζω να πλήττω αφόρητα!”
[Εδώ και κάμποσες εβδομάδες η Κα Δάφνη συνηθίζει να αλλάζει ...
Το ξόρκι
Πριν ξεκινήσει κοιτώντας στον καθρέφτη μονολόγησε:
Αλλά το πρόσωπό μου είναι δικό μου και μου το κλέβουν
Είχε περπατήσει ως την άκρη της γέφυρας… να πάρει ...
Γράφει για να θυμηθεί
Η μνήμη αδυνατίζει, έχει νευρική ανορεξία. Σπάνια της συμβαίνει το αντίθετο. Η μνήμη επιτηρεί το παρόν, την παρουσία. Το παρελθόν όσο απομακρύνεται από την εικόνα της διαφεύγει. Εικάζει ...
η πανοπλία του ποιητή
«Τα ποιήματα συμβαίνουν» λέει ο ποιητής
Ο Σάββας Μιχαήλ δε συνηθίζει να γράφει επιστολές, αλλά έκανε μια εξαίρεση μόλις διάβασε το ποίημα «επέκεινα» του Βύρωνα Λεοντάρη, αυτό το φονικό ποίημα ...
Σ(ε)ρωτώ
Πόσες νύχτες ξαγρύπνησες κοιτώντας την βροχή από το παράθυρο;
Πόσους χειμώνες, πόσες άνοιξες και καλοκαίρια θα νοσταλγείς τον
έρωτα που δεν προλαβαίνεις να ζήσεις;
Πόσο έρωτα πνίγεις βαθιά ...
Πόσους χειμώνες, πόσες άνοιξες και καλοκαίρια θα νοσταλγείς τον
έρωτα που δεν προλαβαίνεις να ζήσεις;
Πόσο έρωτα πνίγεις βαθιά ...
Μονόλογος εξομολόγησης
Βρήκες την ανήμερη και θυελλώδη καρδιά μου, μετέωρη…
Με συνάντησες στον δρόμο σου, σαν ξέφρενο λουλούδι που φύτρωσε στο χώμα σου, Ποιητή.
Ήρθες αστραπή κι έλαμψες τον ίσκιο ...
Λεκές στην Σελίδα
Να γράφω δεν ξέρω
Ξέρω όμως πως κάθε λέξη μου λερώνει τις σελίδες
Ξέρω πως σχηματίζονται οι προτάσεις όταν τις ακούω
Ξέρω ακόμα πως κάνει η σιωπή σου ...
Ξέρω όμως πως κάθε λέξη μου λερώνει τις σελίδες
Ξέρω πως σχηματίζονται οι προτάσεις όταν τις ακούω
Ξέρω ακόμα πως κάνει η σιωπή σου ...
Μια αράχνη, οι σφαίρες, η Αλίκη και ο καθρέφτης
Μια αράχνη κατεβαίνει από ψηλά σύριζα στο κάθετο πλαίσιο του παραθύρου απ’ όπου πότε πότε μπαίνει λίγο φως. Στο δρόμο της συναντά μια σφαίρα, ποιος ξέρει από πότε ...




