Στρόβιλος
η τύφλωση
Καθόμουν στο μεγάλο τραπέζι της τραπεζαρίας, το δωμάτιο μεγάλο με πόρτες γύρω του. Φορούσα κοντά παντελόνια. Οι μηροί ως τα γόνατα ανατρίχιαζαν. Είχε ησυχία. Ήταν όλοι μαζεμένοι στο ...
Μόλις χθες
Μόλις χθες περπατούσα. Παντού σε είδα.
Μόλις χθες, θυμήθηκα ήτανε Μάης, όταν δαγκωματιά στα χείλη
μου έδωσες -παντοτινά χαραγμένη στο χρόνο μου- ήτανε Ιούνης
όταν το βάρος σου ...
Μόλις χθες, θυμήθηκα ήτανε Μάης, όταν δαγκωματιά στα χείλη
μου έδωσες -παντοτινά χαραγμένη στο χρόνο μου- ήτανε Ιούνης
όταν το βάρος σου ...
Ο Περέ και τα ανύπαρκτα μουστάκια
Μ' ό,τι και αν αυτό σημαίνει έλεγα πως τον Περέ -δύο συλλαβές όλες κι' όλες αδελφέ - δεν τον είχα διαβάσει. Ωστόσο είχα άδικο, ως συνήθως, αν κι ...
Μάρτυρες μιας ζοφερής εποχής-1ο μέρος: Γιόζεφ Ροτ, Στέφαν Τσβάιχ, ΛουΙ ...
Στην άλλη όχθη ένας άλλος μεγάλος στυλίστας. Ένας λοξός, μανιοκαταθλιπτικός συγγραφέας. Ένας γιατρός. Γιατρός των φτωχών. Ένας μανιακός που αποφοίτησε από τη Σχολή του Μίσους. Ένας μισάνθρωπος με τον Μπεμπέρ ...
Ταξίδι στον ωκεανό
Κανείς δε λέει πως ξέρει, εκτός κι αν είναι ευκολόπιστος, όχι πιστός, αλλ’ απ’ αυτούς που τύπτουν την κεφαλή τους κάθε που νομίζουν πως ψάχνουν ν’ ανάψουν το ...
Μια νύχτα στο Καδακές
Αδιανόητη ιστορία. Με φεγγάρια, νύχτες, απαγορευμένους έρωτες, φόνους, κατάφορτα δέντρα, ζωύφια, πουλιά, δέντρα, πράσινο ποτάμι, Καλαμάς, Ερύμανθος,
Οι γέροι περιμένουν με λαχτάρα στις 6 το απόγευμα να έρθει ...
Ωδή στο κόκκινο
''Σ' αγαπώ'' σε εισαγωγικά
με εισαγωγικά χωρίς περιεχόμενο
χρόνια τριγύριζα στο Νότο
δεν είχα ανέβει ποτέ πολύ Βόρεια
εκεί που το κρύο θερίζει
η βότκα αλλάζει χέρια
εκεί ...
Μια φορά κι έναν Δεκέμβρη
Μια φορά κι έναν Δεκέμβρη
Γεννήθηκε μιαν αυγή στην μέση του χειμώνα…
Κόκκινα χείλη ηδονικά γεμάτα πάθος…
Δέρμα λευκό, σε σώμα ακόλαστο,
Το κορμί αναβλύζει μύρα Άνοιξης… ...
Γεννήθηκε μιαν αυγή στην μέση του χειμώνα…
Κόκκινα χείλη ηδονικά γεμάτα πάθος…
Δέρμα λευκό, σε σώμα ακόλαστο,
Το κορμί αναβλύζει μύρα Άνοιξης… ...
Τριαντάφυλλα στην άμμο
Σίγησε η φύση για χάρη της κυρίας ολίγον ευτραφούς με μια ομορφιά που δεν την έβλεπες πια αλλά τη φανταζόσουν αφού ανάγονταν σε αρχαίες εποχές.
Το σπυρί ...
Με το σεντόνι τραβηγμένο ως το σαγόνι ανάσκελα
Αγαπημένη,
Πεθαίνει για σένα και ας είσαι απάτη. Λιγνίτης είμαι και φωτίζω το δωμάτιό σου. Ορυχείο είμαι. Όλα μου τα υπάρχοντα στο υπόγειο. Όλη μου η ζωή μισοφωτισμένη ...




