Στρόβιλος
λύπη
«Λύπη λύπη μου που δε μιλιέσαι»
«Αφού και ο ήλιος και τα κύματα είναι μια γραφή συλλαβι-
κή που την αποκρυπτογραφείς μονάχα στους καιρούς της
λύπης και της ...
Φύλλα πράσινα και χρυσά
Πόσο θλιμμένη.
Η κόμη της ανεμίζουσα περνά κάτω από τις καρυδιές.
Πατά πάνω σε ασημένια και χρυσά χόρτα και αφήνει τη φωτιά πίσω της. Τη φωτιά που αυτή ...
Το βορινό παράθυρο
Έριξε μια βιαστική ματιά από το βορινό παράθυρο. Το ποδήλατο ήταν κάτω στον κήπο. Κόκκινο. Φόρεσε το μαύρο παντελόνι του πήρε στο χέρι το μπουφάν και κατέβηκε τη ...
Το Δεύτερο Μέρος
Μια πόρτα ανοίγει τόσο λίγο, ίσα για να διακρίνω στο κάθετο αυτό άνοιγμα το πλαϊνό μισοφωτισμένο δωμάτιο, όπου μια βρύση στάζει χοντρές στάλες ιδρώτα από το πρόσωπο του ...
10-11-12
10 γράφει στο πάνω μέρος της σελίδας δεξιά. 10 κάποιου άλλου μηνός, κάποιου άλλου ή αυτού του χρόνου.
Πού να 'σαι, λέω τώρα; Τότε ...
Έγινες η ζωή μου ολόκληρη
Έγινες η ζωή μου ολόκληρη, γιατί οι λέξεις δεν χωρούσαν τον ουρανό μα
ολάκερο τον άνεμο,
που ξεχύθηκε απάνω στο γυμνό κορμί μου.
Έγινες η ζωή μου ολόκληρη ...
ολάκερο τον άνεμο,
που ξεχύθηκε απάνω στο γυμνό κορμί μου.
Έγινες η ζωή μου ολόκληρη ...
Η Φονική Σκάλα
Μια μπλε φιγούρα σε ροζ φόντο κρεμασμένη στον τοίχο απέναντι απ' την κουνιστή πολυθρόνα. Όταν καθόταν σ' αυτήν αισθανόταν σαν τον γεννήτορά του. Αυτός την είχε αγοράσει, αυτός ...
Σύντομο
Διαλέγεις τη συντομότερη διαδρομή. Σαν το σύντομο γράμμα του αποχαιρετισμού. Τι αποχαιρέτησες άραγε; θα 'πρεπε να το ξέρεις όπως ακριβώς παρατηρείς τον καπνό του τσιγάρου σου που είναι ...
Εκεί που είχαμε ζήσει
Δεν είχα δει ποτέ ωραιότερο θέαμα εκεί που είχα ζήσει. Πεσμένη στο αφράτο μαξιλάρι με τα μάγουλα κατακόκκινα, τα μαλλιά είχαν κάνει θηλιά γύρω στο λαιμό της. Εγώ ...
Φοβάμαι
Ο καθένας φοβάται κάτι διαφορετικό
Εγώ καμιά φορά φοβάμαι τον φόβο,
τη μοναξιά, το κεφάλι μου ακουμπισμένο σε κρεβάτι νοσοκομείου.
Φοβάμαι ένα αυτοκίνητο που επιταχύνει καθώς περνώ τη ...




