Λογοτεχνικώς
Το ξόρκι
Πριν ξεκινήσει κοιτώντας στον καθρέφτη μονολόγησε:
Αλλά το πρόσωπό μου είναι δικό μου και μου το κλέβουν
Είχε περπατήσει ως την άκρη της γέφυρας… να πάρει ...
Λεκές στην Σελίδα
Να γράφω δεν ξέρω
Ξέρω όμως πως κάθε λέξη μου λερώνει τις σελίδες
Ξέρω πως σχηματίζονται οι προτάσεις όταν τις ακούω
Ξέρω ακόμα πως κάνει η σιωπή σου ...
Ξέρω όμως πως κάθε λέξη μου λερώνει τις σελίδες
Ξέρω πως σχηματίζονται οι προτάσεις όταν τις ακούω
Ξέρω ακόμα πως κάνει η σιωπή σου ...
Σ(ε)ρωτώ
Πόσες νύχτες ξαγρύπνησες κοιτώντας την βροχή από το παράθυρο;
Πόσους χειμώνες, πόσες άνοιξες και καλοκαίρια θα νοσταλγείς τον
έρωτα που δεν προλαβαίνεις να ζήσεις;
Πόσο έρωτα πνίγεις βαθιά ...
Πόσους χειμώνες, πόσες άνοιξες και καλοκαίρια θα νοσταλγείς τον
έρωτα που δεν προλαβαίνεις να ζήσεις;
Πόσο έρωτα πνίγεις βαθιά ...
Μονόλογος εξομολόγησης
Βρήκες την ανήμερη και θυελλώδη καρδιά μου, μετέωρη…
Με συνάντησες στον δρόμο σου, σαν ξέφρενο λουλούδι που φύτρωσε στο χώμα σου, Ποιητή.
Ήρθες αστραπή κι έλαμψες τον ίσκιο ...
Μια αράχνη, οι σφαίρες, η Αλίκη και ο καθρέφτης
Μια αράχνη κατεβαίνει από ψηλά σύριζα στο κάθετο πλαίσιο του παραθύρου απ’ όπου πότε πότε μπαίνει λίγο φως. Στο δρόμο της συναντά μια σφαίρα, ποιος ξέρει από πότε ...
Ανθρώπινη κατάσταση
Όχι, δεν είναι σίγουρο ούτε αυτό ούτε οτιδήποτε άλλο που έχει να κάνει με τη ζωή του καθενός, τη μοναχική του διαδρομή, τις επιθυμίες και τα πάθη του ...
Είμαι εκείνη…
Κι εγώ σέρνω αργά…
Τραγουδώντας μαζί σου τον έρωτα.
Το κορμί να γείρω, στου ήλιου σου τον μυστικό κόρφο…
Και θα σε προσμένω.
Και θα πεθαίνω και θα ...
Το ρολογάκι
Καθυστέρησα να σηκωθώ. Είχε φτάσει μεσημέρι. Ένα αμφίθυμο μεσημέρι που έμοιαζε πολύ με τη διάθεσή μου. Πάντα ήμουνα αμφίθυμος όταν άνοιγα τα μάτια μου στο φως που είχε ...
Άραγε τι λέν’ τα μάτια μου;
Τα μάτια μου σκορπάνε σταγόνες και γεμίζουν θάλασσες.
Ποτίζουν ανοιξιάτικους μπαξέδες με χιλιάδες φιλιά και τραγούδια.
Κι η Άνοιξη ακόλαστη σκορπίζει από τα βάθη μου, αιώνες αγάπης…
Και ...
Άννα, τ' όνομα μου…
Κοιμόμουν ακόμα κι έβλεπα όνειρα. Σε κοίταξα δίπλα μου να
ανασαίνεις. Ονειρευόσουν κι εσύ. Το χέρι σου κίνησε, ύφανε
φως…
Τα βλέφαρα σου, έπαιξαν, άστραψαν κι έπειτα βυθίστηκες ...
ανασαίνεις. Ονειρευόσουν κι εσύ. Το χέρι σου κίνησε, ύφανε
φως…
Τα βλέφαρα σου, έπαιξαν, άστραψαν κι έπειτα βυθίστηκες ...