Λογοτεχνικώς
η πανοπλία του ποιητή
«Τα ποιήματα συμβαίνουν» λέει ο ποιητής
Ο Σάββας Μιχαήλ δε συνηθίζει να γράφει επιστολές, αλλά έκανε μια εξαίρεση μόλις διάβασε το ποίημα «επέκεινα» του Βύρωνα Λεοντάρη, αυτό το φονικό ποίημα ...
Σ(ε)ρωτώ
Πόσες νύχτες ξαγρύπνησες κοιτώντας την βροχή από το παράθυρο;
Πόσους χειμώνες, πόσες άνοιξες και καλοκαίρια θα νοσταλγείς τον
έρωτα που δεν προλαβαίνεις να ζήσεις;
Πόσο έρωτα πνίγεις βαθιά ...
Πόσους χειμώνες, πόσες άνοιξες και καλοκαίρια θα νοσταλγείς τον
έρωτα που δεν προλαβαίνεις να ζήσεις;
Πόσο έρωτα πνίγεις βαθιά ...
Μονόλογος εξομολόγησης
Βρήκες την ανήμερη και θυελλώδη καρδιά μου, μετέωρη…
Με συνάντησες στον δρόμο σου, σαν ξέφρενο λουλούδι που φύτρωσε στο χώμα σου, Ποιητή.
Ήρθες αστραπή κι έλαμψες τον ίσκιο ...
Μια αράχνη, οι σφαίρες, η Αλίκη και ο καθρέφτης
Μια αράχνη κατεβαίνει από ψηλά σύριζα στο κάθετο πλαίσιο του παραθύρου απ’ όπου πότε πότε μπαίνει λίγο φως. Στο δρόμο της συναντά μια σφαίρα, ποιος ξέρει από πότε ...
Λεκές στην Σελίδα
Να γράφω δεν ξέρω
Ξέρω όμως πως κάθε λέξη μου λερώνει τις σελίδες
Ξέρω πως σχηματίζονται οι προτάσεις όταν τις ακούω
Ξέρω ακόμα πως κάνει η σιωπή σου ...
Ξέρω όμως πως κάθε λέξη μου λερώνει τις σελίδες
Ξέρω πως σχηματίζονται οι προτάσεις όταν τις ακούω
Ξέρω ακόμα πως κάνει η σιωπή σου ...
Ανθρώπινη κατάσταση
Όχι, δεν είναι σίγουρο ούτε αυτό ούτε οτιδήποτε άλλο που έχει να κάνει με τη ζωή του καθενός, τη μοναχική του διαδρομή, τις επιθυμίες και τα πάθη του ...
Είμαι εκείνη…
Κι εγώ σέρνω αργά…
Τραγουδώντας μαζί σου τον έρωτα.
Το κορμί να γείρω, στου ήλιου σου τον μυστικό κόρφο…
Και θα σε προσμένω.
Και θα πεθαίνω και θα ...
Εν λευκώ
Ερωτικές πράξεις χαραγμένες πάνω στο κορμί μου.
Μελάνι σε φόρεμα λευκό, σαλεύει στις ρωγμές του ήλιου…
Σχηματίζει ηδονή πάνω σε σάρκα ανέγγιχτη…
Δυο φλόγες στα μάτια, θυμίζουν μνήμες ...
Μελάνι σε φόρεμα λευκό, σαλεύει στις ρωγμές του ήλιου…
Σχηματίζει ηδονή πάνω σε σάρκα ανέγγιχτη…
Δυο φλόγες στα μάτια, θυμίζουν μνήμες ...
Άννα, τ' όνομα μου…
Κοιμόμουν ακόμα κι έβλεπα όνειρα. Σε κοίταξα δίπλα μου να
ανασαίνεις. Ονειρευόσουν κι εσύ. Το χέρι σου κίνησε, ύφανε
φως…
Τα βλέφαρα σου, έπαιξαν, άστραψαν κι έπειτα βυθίστηκες ...
ανασαίνεις. Ονειρευόσουν κι εσύ. Το χέρι σου κίνησε, ύφανε
φως…
Τα βλέφαρα σου, έπαιξαν, άστραψαν κι έπειτα βυθίστηκες ...
Άραγε τι λέν’ τα μάτια μου;
Τα μάτια μου σκορπάνε σταγόνες και γεμίζουν θάλασσες.
Ποτίζουν ανοιξιάτικους μπαξέδες με χιλιάδες φιλιά και τραγούδια.
Κι η Άνοιξη ακόλαστη σκορπίζει από τα βάθη μου, αιώνες αγάπης…
Και ...