Λογοτεχνικώς
Εν αρχή Ηδονή
Κι αλήθεια γεννήθηκα.
Εγώ, η απόκοσμη.
Με τις χιλιάδες φωτιές στα μαλλιά μου.
Η Αχειροποίητη Γυνή ηδονής και οδύνης.
Σέρνω χιλιάδες γραμμές.
Καμπύλες απαλές κυρτώνουν το σώμα μου ...
Εγώ, η απόκοσμη.
Με τις χιλιάδες φωτιές στα μαλλιά μου.
Η Αχειροποίητη Γυνή ηδονής και οδύνης.
Σέρνω χιλιάδες γραμμές.
Καμπύλες απαλές κυρτώνουν το σώμα μου ...
Σβηστές Οθόνες
Ακατάσχετοι ήχοι συνεχείς. Αναβόσβησμα της οθόνης τόσο γρήγορο που να μην το αντιλαμβάνεται ο αμφιβληστροειδής .
Λεπτομέρειες. Ασήμαντες λεπτομέρειες. Μια παλινωδία εικόνων, Μια απουσία. Ένα βλέμμα. Το παράδοξο της ...
Χρόνος εμός
ύ-φασμα άγριο είσαι, αόρατε
τα δάχτυλα σε ψαύουν
ματώνουν οι ρόγες τους
τρίζουν οι αρθρώσεις
ραγίζει το δέρμα
επι-μένουν όμως τα ανίδεα καθώς
εγώ τα οδηγώ
που ...
Το μηδέν, η στιγμή κι η γομολάστιχα
Αυτό το μηδέν ανάμεσα στα δύο διπλά. Αυτό το μηδέν που τείνει να τα εκμηδενίσει. Αυτό το μηδέν που μπαίνει ανάμεσα χωρίς πρόσκληση. Έτσι τυχαία ή από ένα ...
Μάρτυρες μιας ζοφερής εποχής-1ο μέρος: Γιόζεφ Ροτ, Στέφαν Τσβάιχ
Εκεί μπροστά και πάνω στις θίνες της άμμου, που βρέχονταν και παρέμεναν υγρές, μέχρι το νερό να αποσυρθεί - με το θόρυβο που κάνει το νερό όταν υποχωρεί. Εκεί ...
Καθώς οι λέξεις στεγνώνουν στην όχθη
«Γεννήθηκα (...)
στων πλάνων ψεύτικων θεών τα χρόνια».
Αυτό αρκεί για αρχή. Όταν δεν ξέρεις τι να πεις για ένα τόσο δύσκολο θέμα μπορεί να ξέρεις πώς να ...
Τα φύλλα της καρδιάς
Η καρδιά είναι ένας μυς στο μέγεθος της γροθιάς ενός σωματώδους άνδρα.
Αλλά είναι ένας μυς αιμάτινος. Ή μάλλον ένα μηχάνημα παλλόμενο που διακινεί αντί χαρτονομίσματα, αίμα. Δεν ...
Ήρθες
Ήρθες.
Κι έσκυψα να λουστώ.
Και στα μαλλιά μου άνθισε,
Η επιθυμία σου.
Με ένα φιλί μοναχά, δροσίστηκα.
Γυμνή πια μαζί σου, περπατώ.
Σε ένα δωμάτιο σκοτεινό.
Όπου ...
Τα χαμένα
Μονολογεί απελπισμένη : τα έχασα, γιατί άραγε δεν έρχονται πια, τι έγινε κι έχω να τα δω τόσον καιρό- κι αν τη ρωτήσεις ‘ποια’ σε κοιτάζει απορημένη σα να ...
Ημερολόγιο για δύο - 64η μέρα
Θα μπορούσε κανείς - εννοώ από μας τους δυο -, αντί να υπολογίσει τις μέρες αυτού του δεύτερου εγκλεισμού να πει πως διανύουμε την πολλοστή μέρα από εκείνη την πρώτη ...