Τελευταία Άρθρα

  • Η αιθρία

    Δεν ήταν που είχε τη μικρή του αδελφή εκεί δίπλα του στην αποθήκη, ο ίδιος ήταν. Μόνο που είχαν περάσει κάποια χρόνια μακριά από το χωριό. Το χωριό ...
    Συνεχίστε Εδω

  • 9 κούπα

    Όλες οι ερωτικές επιστολές είναι γελοίες. Δεν θα ήταν ερωτικές επιστολές αν δεν ήταν Γελοίες. Πεσόα   Το 9 κούπα χάθηκε στον κόλπο της. Η αναζήτηση του θ’αποδειχθεί ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Η Περισπωμένη

    -Είτε το ένα κάνω είτε το άλλο θα ταμπουρωθείς πίσω  από τη θέση σου. -Δεν έκανα τίποτα που έπρεπε να πάρεις προσωπικά. -Θα σε χωρίσω άμα γράψεις εναντίον ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Η περισπωμένη και η οξεία

      Νομίζω πως δεν έβγαινε ποτέ ατημέλητος, παρ’ όλα αυτά αν τύχαινε να βρεθείς πίσω του εκείνη τη σαββατιάτικη αιθρία στην οδό Αθηνάς θα διαπίστωνες έκπληκτος πως κρεμόταν ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Ο Μάκβεθ δολοφονεί τον Ύπνο.

    Κι εγώ άκουσα τη νύχτα να κλαίει. Ξέσερνε τη θάλασσα ως την προβλήτα. Ο φάρος καθυστερούσε ν’ ανάψει. Έτσι του φάνηκε. Ο σηματωρός σφύριξε την αναχώρηση. Ύπνος θάνατος ...
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

η εξουσία είναι παρούσα, τρυπωμένη σε κάθε λόγο που βγάζουμε, έστω και από έναν τόπο εκτός εξουσίας

— Ρολάν Μπαρτ

Λογοτεχνικώς

Να συνεχίσω;

.. Θα συνεχίσω!         Κι όμως (ή ναι αλλά όμως) οι σελίδες σκοτείνιασαν. Όσο και οι ελπίδες δεν είναι ευέλπιδες, ντυμένοι με βυσσινί ταγιέρ ή φουστίτσες κοντές με σπαθάκια ...

Το περιοδικό CODORNIZ

Στη μνήμη του αγαπημένου μας φίλου Κώστα Κ..   Το περιοδικό Codorniz είναι ένα εβδομαδιαίο χιουμοριστικό περιοδικό που εκδιδόταν στη Μαδρίτη από τον Ιούνιο του 1941 λίγο δηλαδή ...

Το γιατί

Ένα σπασμένο ποτήρι με αόρατα τα γυαλιά μες στην καρδιά. Πώς να φωτίσω το γιατί όταν δάκρυ μου δεμένο μαντήλι στο πόδι. Το πύον δε σταματά να τρέχει ...

Στις 9/12

  Είναι καιρός να αφήσουμε στην άκρη τα θαύματα. Είναι καιρός να ασχοληθούμε με το ομορφότερο πριν οι γέφυρες καούν. Μια ζωή φορούσε τ' αποφόρια της και ας ...

Το όνειρο που έχασα

Μια μορφή που πλέει ανάμεσα σε κύματα χαμηλά που χάνουν το βηματισμό τους όσο πλησιάζουν την ακτή εμφανίζεται φορώντας σκουφάκι, έπειτα εξαφανίζεται και ξαναεμφανίζεται,αλλά ασκεπής αυτή τη ...

Μου λένε

μου λένε στο αυτί ψιθυριστά  τη νύχτα στον ύπνο μου, ότι βαρέθηκαν να ακούν τόσα χαμένα λόγια-λόγια του αέρα, φθόγγους τυραννικούς, συλλαβές ασύλληπτες, λέξεις ξύλινες, φράσεις πριόνια ...

Η επιδρομή

Αφηρημένη γενικότερα, δεν είχα πάρει είδηση το λεπτό –σχεδόν αόρατο– στρώμα υπόλευκης σκόνης, απλωμένο στις άκρες και σε όλες τις γωνίες του δωματίου μου. Πήρε καιρό η εγκατάστασή ...