Τελευταία Άρθρα

  • Σχηματίστηκε μόνο του

    Άρχισε σιγά σιγά το πρόσωπό του να σχηματίζεται. Πρώτα  η μύτη ακάλυπτη στην αιθρία του απογεύματος. Σκιασμένα τα μάτια. Πρώτα το ένα μετά το άλλο. Έπειτα μια γραμμή ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Αναμνήσεις ενός... αξιοσέβαστου

    Είχε μείνει μόνος κι είναι αλήθεια πως αυτό του έδινε μια αίσθηση ελευθερίας. Είχε χρόνο να γράφει. Συγκεντρωμένος στη Βυζαντινή ιστορία αλλά και στα Ανέκδοτα του Προκοπίου ήταν ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Άχρηστα στόματα

    Όταν έβλεπε ανοιχτά τα συρτάρια να χάσκουν στη στενόμακρη κουζίνα της και καμιά φορά να κινδυνεύουν  από τους γοφούς της επειδή είχε το νου της στη μεθοδική προετοιμασία ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Μάθετε περισσότερα

    Μάθετε περισσότερα. Γιατί; Ποιον ωφέλησε η γνώση; Σε τι τον βοήθησε; Σε ποιο πράγμα του φάνηκε χρήσιμη; Το μόνο καλό για τον κύριο Γνώσιο είναι πως περιφέρεται σαν ...
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

ο χρόνος παλιά απαίσια φάρσα, συρμός αιώνια εκτροχιαζόμενος, παλμός παράφρων, δαιδαλώδης στοίβα από συντριβόμενα και συντριμμενα κτήνη

— ΜΠΡΕΤΟΝ

Σβούρα

Ιστορίες από μια Εγκαταλειμμένη Ταβέρνα: μέρος Ε’ – Απατηλές κι Απόμακρες ...

Ο αυτόφωτος –  ο πεφωτισμένος από τον ίδιο του τον φακό δηλαδή –  Λευτέρης μας εξηγεί, ακριβέστερα, μας αποκαλύπτει, το ποιοι είναι οι λιγότερο ελεύθεροι: «Λιγότερο ελεύθεροι από ...

Κρύφτηκα πάλι

Κρύφτηκα  πάλι. Εκεί πίσω από τη βρύση ανάμεσα στις πέτρες χωμένη λούμωξα από φόβο μη με δουν. Μη με δουν κι αρχίσουν πάλι όπως την προηγούμενη φορά που ...

Μεγεθυντικός Φακός

Δεν πρέπει να κοιταζόμαστε στον καθρέφτη Άνθρωποι, κοιταχτείτε στο χαρτί. Α. Μισώ Σήκωσα το μεγεθυντικό φακό που βρισκόταν δίπλα στο χοντρό δεμένο βιβλίο. Ήταν βαρύς. Εστίασα το στρογγυλό ...

Ιστορίες από μια εγκαταλειμμένη ταβέρνα – Μέρος F’: Ρομά, τουρκαλβανοί και ...

Η αποστασιοποιημένη, απόκρυφη και βραδινή συνδιάσκεψη στην – κρύα ακόμη –  εγκαταλειμμένη ταβέρνα στην άκρη της πόλης  εμπλουτίζεται, μαζικοποιείται και μεταμορφώνεται με τη βοήθεια της τεχνολογίας του ύστερου ...

Προεκλογικά καφενεία – και καφέ: Για μια χούφτα δραχμές…

Η άλλη Νατάσα αρχίζει να μοιράζει τα ποτήρια Πρώτος δροσίζεται ο έκθαμβος μπαρμπαγιάννης, ο  οποίος μονολογεί ψιθυριστά κάτι ακαταλαβίστικα του τύπου  Ανίτα Έκμπεργκ, πιου λάτε, πιου τέτε, Σαλιέρι ...

Ο γονδολιέρης

Ήταν εκεί πάντα. Στην πόλη που βούλιαζε, στο νερό. Έβραζε χορταρικά και ο ατμός θόλωνε τα τζάμια. Θόλωνε και τη μορφή της, θαρρείς, ζωγραφισμένη σε βιτρώ σε βαθιά ...