Τελευταία Άρθρα

  • Σχηματίστηκε μόνο του

    Άρχισε σιγά σιγά το πρόσωπό του να σχηματίζεται. Πρώτα  η μύτη ακάλυπτη στην αιθρία του απογεύματος. Σκιασμένα τα μάτια. Πρώτα το ένα μετά το άλλο. Έπειτα μια γραμμή ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Αναμνήσεις ενός... αξιοσέβαστου

    Είχε μείνει μόνος κι είναι αλήθεια πως αυτό του έδινε μια αίσθηση ελευθερίας. Είχε χρόνο να γράφει. Συγκεντρωμένος στη Βυζαντινή ιστορία αλλά και στα Ανέκδοτα του Προκοπίου ήταν ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Άχρηστα στόματα

    Όταν έβλεπε ανοιχτά τα συρτάρια να χάσκουν στη στενόμακρη κουζίνα της και καμιά φορά να κινδυνεύουν  από τους γοφούς της επειδή είχε το νου της στη μεθοδική προετοιμασία ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Μάθετε περισσότερα

    Μάθετε περισσότερα. Γιατί; Ποιον ωφέλησε η γνώση; Σε τι τον βοήθησε; Σε ποιο πράγμα του φάνηκε χρήσιμη; Το μόνο καλό για τον κύριο Γνώσιο είναι πως περιφέρεται σαν ...
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

ο χρόνος παλιά απαίσια φάρσα, συρμός αιώνια εκτροχιαζόμενος, παλμός παράφρων, δαιδαλώδης στοίβα από συντριβόμενα και συντριμμενα κτήνη

— ΜΠΡΕΤΟΝ

Σβούρα

Υπερβατικό

Ουράνιες αναζητήσεις θεϊκά συμπλέγματα στιγμές αιώνιες   Με μια δόση ειρωνείας κοιτούν οι πρίγκιπες   Οι πριγκίπισσες έφυγαν κιόλας απ’ το χορό να πάνε σ’ ένα πάρτι όπου αγόρια και ...

Βρε κοινωνία...

Βρε λαδωμένη μ’ ευκολίες κοινωνία σ’ ένα καβούκι συσκευών έχεις κλειστεί κι υπνωτισμένη με τηλεπικοινωνία στα δίχτυα μπλέχτηκες αόρατου ληστή   Μ’ έξι τα δάκτυλα σου αρπάζει με μανία ...

Προοπτική

Γλιτσερά συναισθήματα κατρακύλησαν, αιώνες πίστης κατέρρευσαν. Ζευγάρια μάτια χώρισαν, χάθηκε ο προορισμός τους ανάμεσα στο Είναι και στο Τίποτα. Φευγαλέες αλλήθωρες ματιές απογοήτευσης και ευτυχίας. Παίζω αθέλητα με ...

Τοπίο άξενο

με τρεις οριζόντιους ποταμούς στο μέτωπο, ρηχοί  να το διατρέχουν από ανατολάς προς δυσμάς, στεγνοί τώρα, κάποτε κρατούσαν την υγρασία του ιδρώτα που στεκόταν εκεί τίμιος περιμένοντας  να τον σκουπίσουν ...

Προεκλογικά καφενεία – και καφέ: Συριζοπαοκτζήδες, αριστεροδεξιοί και μια φελινική γυναίκα

Η κατάσταση στον πεζόδρομο γίνεται ολοένα και πιο περίπλοκη, ολοένα και πιο σουρεαλιστική και συγκεχυμένη…     Η Ράνια παίρνει αγκαζέ τη Δάφνη και κινάνε, σεινάμενες –  κουνάμενες προς ...