Σβούρα
Ήπιο Δάκρυ
Δεν αντιγράφω από το ημίγυμνο των θεοτήτων
Ούτε στραβώνω στην ιδέα μιας κατάρας
Είναι τα χρόνια μου γεμάτα από ασβέστη.
Και οι ορμές μου λαχτάρες που γκρεμίστηκαν σε ...
Ιστορίες από το καφενείο: Σαλάμι Μακεδονικό – Μέρος Β’
Ο Βάκης ο Δάσκαλος – κατά κόσμον Βαγγέλης Αποστόλου – έχει αφιχθεί στον προαύλιο χώρο του καφενείου την ώρα που η αντιπαράθεση που διεξάγεται μεταξύ μακεδονομάχων κι εθνομηδενιστών ...
Πόλη, Λογοτεχνία και Ζώα
Κάνοντας διαδρομές σε σπίτια, δημόσιους
χώρους κι εγχειρήματα στα Εξάρχεια
Κι όλα ξεκινούν πάλι με το γάτο τον Μέλβιλ που χάθηκε την μέρα της προηγούμενης διαδρομής μας ...
Άχρηστα στόματα
Όταν έβλεπε ανοιχτά τα συρτάρια να χάσκουν στη στενόμακρη κουζίνα της και καμιά φορά να κινδυνεύουν από τους γοφούς της επειδή είχε το νου της στη μεθοδική προετοιμασία ...
Πλάνη
Tον καιρό της σποράς, ονειρευόμουν τον θερισμό. Ο χρόνος, μια γραμμική σύγχυση. Ο ενθουσιασμός ανώριμος, αλήτευε το νου μου σε όλα τα χωροχρονικά μήκη και πλάτη. Το μυαλό ...
Ύψος
Αναίμακτα συναισθήματα μετριάζουν το ύψος. Ποτέ άλλοτε
το μέτρο δεν ήταν τόσο θανατηφόρο. Σε απόκρυφες πολιτείες
δε με σέρνουν, μόνο τις πληγές μου ανασκαλεύουν και επιβεβαιώνονται.
Αντανακλούν εσωτερική ...
Ιστορίες από το καφενείο: Σαλάμι Μακεδονικό – Μέρος Γάμμα
Ο καφετζής μπαίνει, χτυπώντας παλαμάκια, φουριόζος στο καφενείο…
Με αέρινες κινήσεις γλιστράει πίσω από την μπάρα, ανοίγει ένα ντουλαπάκι, βγάζει μια σφυρίχτρα, κι εν μέσω του πανδαιμόνιου, σφυρίζει ...
Τρεις κόρες
Καθισμένη στο μπαλκόνι η αθανασία παρέλαση θνητών
απαθανατίζει στους φακούς των σκοτεινών ματιών της
φθονερά τα βλέμματα των θνητών ανυψώνονται ως τα φουρούσια
και ματαιωμένα-ματωμένα σχεδόν επιστρέφουν ...
μιλάς
Αν κάποιος σ' ακούει. Μιλάς. Εσύ δε μιλάς. Μόνο τότε μιλάς όταν κάποιος σ' ακούει. Όπως μιλά ένας. Κάποιος. Όποιος τέλος πάντων, που μιλά σαν όλους. Λέγοντας ...
Στα όπλα πολίτες!
Η Μασσαλιώτιδα
Εμπρός παιδιά της Πατρίδας
η μέρα της δόξας έφθασε
ενάντια στη τυραννία μας
το ματωμένο λάβαρο υψώθηκε
Ακούστε τον ήχο στα λιβάδια
το ουρλιαχτό ...