Τελευταία Άρθρα

  • Σχηματίστηκε μόνο του

    Άρχισε σιγά σιγά το πρόσωπό του να σχηματίζεται. Πρώτα  η μύτη ακάλυπτη στην αιθρία του απογεύματος. Σκιασμένα τα μάτια. Πρώτα το ένα μετά το άλλο. Έπειτα μια γραμμή ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Αναμνήσεις ενός... αξιοσέβαστου

    Είχε μείνει μόνος κι είναι αλήθεια πως αυτό του έδινε μια αίσθηση ελευθερίας. Είχε χρόνο να γράφει. Συγκεντρωμένος στη Βυζαντινή ιστορία αλλά και στα Ανέκδοτα του Προκοπίου ήταν ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Άχρηστα στόματα

    Όταν έβλεπε ανοιχτά τα συρτάρια να χάσκουν στη στενόμακρη κουζίνα της και καμιά φορά να κινδυνεύουν  από τους γοφούς της επειδή είχε το νου της στη μεθοδική προετοιμασία ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Μάθετε περισσότερα

    Μάθετε περισσότερα. Γιατί; Ποιον ωφέλησε η γνώση; Σε τι τον βοήθησε; Σε ποιο πράγμα του φάνηκε χρήσιμη; Το μόνο καλό για τον κύριο Γνώσιο είναι πως περιφέρεται σαν ...
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

ο χρόνος παλιά απαίσια φάρσα, συρμός αιώνια εκτροχιαζόμενος, παλμός παράφρων, δαιδαλώδης στοίβα από συντριβόμενα και συντριμμενα κτήνη

— ΜΠΡΕΤΟΝ

Σβούρα

Η σονάτα μου

Λυπάμαι, αυτό που σκέφτηκα,  ντρέπομαι να το πω,  έτσι το πήρε και το σήκωσε η σκόνη που η γυναίκα φεύγοντας υψώνει. Το πήρε και το σκλάβωσε η χορδή ...

Μουντιάλ ’18: προβλέψεις – φιντανάκια,  βετεράνοι και παιχτρώνια – μέρος Γ’

Άρχισε το μουντιάλ, αλλά δεν προλάβαμε – για τεχνικούς και καλά λόγος – να ολοκληρώσουμε την παρουσίαση – αφιέρωμα μας…  Συνεχίζουμε σήμερα 6ος Όμιλος Δυο ερωτηματικά για τη Γερμανία ...

Ιστορίες από το καφενείο – αστακομαρονάδα Μέρος Α’ – ο βιασμός

Γυρνάμε να δούμε ποιος φωνάζει ότι πεινάει  Είναι ο Μίκης Θεοδωράκης κι είναι σε αθλία κατάσταση! Αποκαμωμένος, αδυνατισμένος, εξαθλιωμένος, αναμαλλιασμένος, αξύριστος, κουρελιασμένος… Ένα ανθρώπινο ράκος! Όχι! Δεν μπορεί ...

Φωτοσκιάσεις

Μου αρέσει να περπατώ τη νύχτα. Δεν ξέρω, αλλά έχω την εντύπωση ότι τη νύχτα βλέπω καθαρότερα. Άλλωστε οι σκιές, οι σκιές του εαυτού μας, πολλές φορές είναι ...

Επικείμενος θάνατος

«Δεν θα μας θάψετε ποτέ κουφάλες νεκροθάφτες.» 1998 : Νομική Αθήνας. Ένας ήρωας του Pazienza μπαίνει στο φωτογραφικό όμιλο, στο ροζ κτίριο. Μόνος, σκυφτός, μ’ένα στριφτό τσιγάρο μονίμως ...