Τελευταία Άρθρα

  • Ξέχασα

    Ξέχασα κι ύστερα θυμήθηκα. Έπειτα θυμήθηκα πάλι. Αλλά όχι αυτό που είχα πριν ξεχάσει. Ώσπου ένα πράσινο λεωφορείο πέρασε με μικρή ταχύτητα ξυστά από μπρος μου θυμόμουν τ’ ...
    Συνεχίστε Εδω
  • Του Έρωτα και του Θανάτου

    Η ποίηση είναι άχρονη. Ο έρωτας είναι άχρονος. Το ίδιο και το παραλήρημα της Αγάπης. Το παραλήρημα του χρόνου είναι η ιστορία. Η ιστορία αφηγείται σεισμούς, λιμούς, καταποντισμούς ...
    Συνεχίστε Εδω
  • Αντηλιά

    Άνοιξα το παράθυρο για να φύγει μια μύγα που 'χε πέσει επάνω στο τζάμι με θόρυβο σαν μια παλάμη μικρού παιδιού ανοιχτή να είχε χτυπήσει το τζάμι. Η ...
    Συνεχίστε Εδω
  • Τα χαμένα


    Μονολογεί απελπισμένη : τα έχασα, γιατί άραγε δεν έρχονται πια, τι έγινε κι έχω να τα δω τόσον καιρό- κι αν τη ρωτήσεις ‘ποια’  σε κοιτάζει απορημένη σα να ...
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

Τ' άσπρο χαρτί σκληρός καθρέφτης

Γιώργος Σεφέρης

Λογοτεχνικώς

2–Το σαρκοφάγο σπίτι από το : 13 + ... ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΕΣ ΤΡΟΜΟΥ. ( ρεαλιστικά ...

Κατευθύνονταν στο, πρόσφατα, αγορασμένο σπίτι σε απόμερη ύπαιθρο. Ο δρόμος ήταν ονειρικός, σχεδόν απάτητος, πλαισιομένος από άγριους ιβίσκους και βαγιόδενδρα.. Ένιωθαν ευτυχισμένοι με το απόκτημα. Χωρίς γείτονες, σαν ...

Ο Άγγελος

 Από τις 13+ιστοριούλες αγωνίας και δέους (αφηγήματα αντι-επιστημονικής φαντασίας)          Τόσο όμορφος.
  • Με μπλε κουστούμι, κρεμ πουκάμισο και γκρενά γραβάτα με μικρά χρυσά ...

15.Η Σκάλα

Δεν μπορούσε να θυμηθεί πόση ώρα ανέβαινε. Η σκάλα σπειροειδής, φαινόταν ότι είχε πολύ δρόμο ακόμη, έτσι που κοιτάζοντας προς τα επάνω, έβλεπες το αμφίβολο πέρας της, ως ...

Φόρεσέ με, φωνάζει με γόο

Πουθενά στη Γη δεν υπάρχει ένας τόπος που δεν υπάρχει, σκέφτηκα μετακινούμενο αποφασιστικά προς το τζάμι του διαστημικού σταθμού του Gemini IV τριανταπέντε ημερολογιακά έτη πριν το τέλος ...

Άλαλος έρωτας

Σε αυτό το σενάριο μου κύριε σκηνοθέτη, δίνω μια ιδέα, αρκετά αποδεικτική και αρκετά αστεία ως τρομακτική για το τι θα μπορούσε να είναι η αληθινή αγάπη. Αληθινά ...

Άνθρωπος μισός

Ήταν όλοι παρόντες. Αυτό δεν ήταν όνειρο, ήταν συμπόσιο γιορτινό με όλους τους θαμμένους συγγενείς του. Βλέποντας όλους εκείνους, που μικρό παιδί τον γέμιζαν φιλιά, τσιμπήματα στα μάγουλα ...