Ο Μάκβεθ δολοφονεί τον Ύπνο.
Κι εγώ άκουσα τη νύχτα να κλαίει. Ξέσερνε τη θάλασσα ως την προβλήτα. Ο φάρος καθυστερούσε ν’ ανάψει. Έτσι του φάνηκε. Ο σηματωρός σφύριξε την αναχώρηση. Ύπνος θάνατος ...
η τύφλωση
Καθόμουν στο μεγάλο τραπέζι της τραπεζαρίας, το δωμάτιο μεγάλο με πόρτες γύρω του. Φορούσα κοντά παντελόνια. Οι μηροί ως τα γόνατα ανατρίχιαζαν. Είχε ησυχία. Ήταν όλοι μαζεμένοι στο ...
Ελευθερωμένη Ιερουααλήμ
Εκείνο που έλλειψε είναι ο περίπατος, άσκοπος χωρίς GPS να σε κατευθύνει, χωρίς SMS να σε δικαιολογεί χωρίς κάποιον να σε παρακολουθεί από ένα τερατώδες Πανοπτικόν σαν αυτό ...
Ωδή στο κόκκινο
''Σ' αγαπώ'' σε εισαγωγικά
με εισαγωγικά χωρίς περιεχόμενο
χρόνια τριγύριζα στο Νότο
δεν είχα ανέβει ποτέ πολύ Βόρεια
εκεί που το κρύο θερίζει
η βότκα αλλάζει χέρια
εκεί ...
Με το σεντόνι τραβηγμένο ως το σαγόνι ανάσκελα
Αγαπημένη,
Πεθαίνει για σένα και ας είσαι απάτη. Λιγνίτης είμαι και φωτίζω το δωμάτιό σου. Ορυχείο είμαι. Όλα μου τα υπάρχοντα στο υπόγειο. Όλη μου η ζωή μισοφωτισμένη ...
Το ξόρκι
Πριν ξεκινήσει κοιτώντας στον καθρέφτη μονολόγησε:
Αλλά το πρόσωπό μου είναι δικό μου και μου το κλέβουν
Είχε περπατήσει ως την άκρη της γέφυρας… να πάρει ...
η πανοπλία του ποιητή
«Τα ποιήματα συμβαίνουν» λέει ο ποιητής
Ο Σάββας Μιχαήλ δε συνηθίζει να γράφει επιστολές, αλλά έκανε μια εξαίρεση μόλις διάβασε το ποίημα «επέκεινα» του Βύρωνα Λεοντάρη, αυτό το φονικό ποίημα ...
Μια αράχνη, οι σφαίρες, η Αλίκη και ο καθρέφτης
Μια αράχνη κατεβαίνει από ψηλά σύριζα στο κάθετο πλαίσιο του παραθύρου απ’ όπου πότε πότε μπαίνει λίγο φως. Στο δρόμο της συναντά μια σφαίρα, ποιος ξέρει από πότε ...
Ανθρώπινη κατάσταση
Όχι, δεν είναι σίγουρο ούτε αυτό ούτε οτιδήποτε άλλο που έχει να κάνει με τη ζωή του καθενός, τη μοναχική του διαδρομή, τις επιθυμίες και τα πάθη του ...
Το ρολογάκι
Καθυστέρησα να σηκωθώ. Είχε φτάσει μεσημέρι. Ένα αμφίθυμο μεσημέρι που έμοιαζε πολύ με τη διάθεσή μου. Πάντα ήμουνα αμφίθυμος όταν άνοιγα τα μάτια μου στο φως που είχε ...