Λογοτεχνικώς
Ίχνη χρόνου
Είχε πάντα την αίσθηση πως δεν υπήρχε χρόνος και δεν ήξερε που βασιζόταν αυτή η αίσθηση που του δημιουργούσε μία παρότρυνση: να τρέξει.
...
20.- Η έγκλειστη
Ζούνε στο βουνό. Η θάλασσα φαίνεται κοντινή, αλλά χαμηλότερα - καθρέφτης που καλλωπίζεται το ουράνιο. Το σπίτι μοναχικό, χωρίς γείτονες. Το κατοικεί ένα περίεργο αντρόγυνο, που δεν μιλά με ...
Κίτρινο
“Παρθένα ζωηρή κι ωραία η μέρα η σημερινή / Με κτύπημα φτερού μεθυστικού θα μας ραγίσει», δυο στίχοι του θείου Μαλαρμέ κι οι σκοτεινοί ορίζοντες του Ντε Κίρικο κι ...
Η παράσταση της ουτοπίας
Στη θολή γραμμή
ανάμεσα θάλασσα και ουρανό
-ηθοποιοί -θεατές-
εναλλασσόμενοι ακροβάτες.
Η αυλαία ανοιγμένη
η πλατεία ερημωμένη.
Σε σχήματα συννεφένια
-θεατές-ηθοποιοί-
στις εποχές του φωτός,
ανοίγουν ρωγμές ...
Ποιητής αμίλητος
Κοίταξε πάλι το γνωστό σκίτσο του ποιητή
Πήρε την σινική μελάνη και στάθηκε μπρος στον καθρέφτη
Αντιγράφοντας, το σχεδίασε άνετα αλλά νευρικά
Πισωπάτησε, το ξανακοίταξε, του έβγαλε τη ...
1.– Cecropiα
Α.
-Μελισσούλα.
Έτσι, λ έ ε ι, την έχω ντύσει.
Εγώ, με ένα λουλουδάτο φόρεμα και κόκκινες γόβες. Τόσο νέα και θελκτική. Στα χέρια μου κρατώ σερπαντίνες. Τα ...
Η λιτή επάρκεια του έρωτα
Αγώνας η πορεία μας, χάριν των αντιθέσεων, των προσμονών για υποταγή που έλκουν τα δύο φύλα.
Ο έρωτάς της μία εμμονή, ένα εύθραυστο αλύγιστο κλαδί, με δύο διασταυρώσεις ...
Ο Τοίχος, Α' Μέρος
να κοιτάζει τον απέναντι Τοίχο. κανένα κάδρο. κανένα καρφί. κτισμένη αυλαία. μνημείο του τίποτα, άγραφο και άπλετο. φαγωμένο κίτρινο δέρμα, τείνoντας στο ...
Λογοκρισία. Το μεγάλο κόλπο» ...
Δηλαδή στην ουσία μας λέτε, ότι δεν γράψατε κάτι το βαρύ κι εγκληματικό και απλά είστε ποιητής;
Ναι, καλέ! Άνεργος ποιητής είμαι με δύσκολη και βασανιστική ανεργία. Έλεγα ...
Ναι, καλέ! Άνεργος ποιητής είμαι με δύσκολη και βασανιστική ανεργία. Έλεγα ...
Το τρένο που έρχεται
Για πρώτη φορά. Λένε πως πάντα υπάρχει η πρώτη φορά. Αλλά μπορεί και να μην υπάρχει. Πάντως όλα γίνονται μια φορά. Μια φορά μόνο. Εξαιτίας της αιωνιότητας. Εξαιτίας ...