Ο Κος Πενθήμερος, 4. Ο Μπρετόν και το 90χρονο μανιφέστο
Ο Αντρέ Μπρετόν πέθανε δυο χρόνια πριν το Μάη του ’68. Το σκληρό Απρίλη του ’66. Γεννήθηκε το 1896,τέσσερα χρόνια πριν την έλευση του 20ού αιώνα κι ...
Ο Κος Πενθήμερος, 40. Ο Τηλέμαχος, τα χαστούκια και ο ...
Ο Κος Πενθήμερος πρώην εργαζόμενος επί 33 συναπτά έτη.
Μόνος και μοναχικός. Εργένης εκ πεποιθήσεως, ή επειδή έτυχε;
Το άφησε να συμβεί. Δεν έτυχε αδελφέ. Δεν το ...
Ο Κος Πενθήμερος, 29. Η Μητέρα του Κου Πενθήμερου
Χρόνια τώρα δεν κυκλοφορούσε τίποτα στις φλέβες του Κου Πενθήμερου. Ούτε αίμα, ούτε μελάνι, ούτε αλάτι. Ίσως μόνο νερό. Γιατί ο κος Πενθήμερος δεν ...
Ο Κος Πενθήμερος Μια ιστορία μαύρου χιούμορ 2. Ο κύριος ...
Ο κύριος Πενθήμερος έπρεπε, οπωσδήποτε, να βρει κάτι να αντικαταστήσει το καθημερινό οκτάωρο, κάτι που δεν θα έμοιαζε με αυτό που έκανε ως τώρα.
Η δράση εντός του ...
Ο Κος Πενθήμερος μια ιστορία μαύρου χιούμορ 1. Η απόλυση ...
Ήταν σίγουρος. Δεν ήταν Κυριακή. Όμως τα μαγαζιά ήταν κλειστά. Μια όψη γαλήνης κι ερημιάς απλωνόταν παντού.
Ο κος Πενθήμερος μόλις είχε απελευθερωθεί από τη δουλειά του.
Δεν ...
Ο Κος Πενθήμερος, 33.Τα όνειρα των άλλων και ο ...
Κάτι παράξενο συνέβαινε με τα όνειρα του κυρίου Πενθήμερου. Είχε αρχίσει να πιστεύει πως τα όνειρα που έβλεπε δεν ήταν δικά του. Ήταν άλλων. Αλλά αυτοί τα είχαν ...
Ο Κος Πενθήμερος, 21 .Μεταστροφή
Έβρεξε εκείνο το βράδυ κι ο Kος Πενθήμερος γύρισε μουσκεμένος σπίτι του. Αλλά ήταν μια βροχή καλοκαιρινή, ευπρόσδεκτη που πότισε την άσφαλτο και το τσιμέντο και τα ...
Ο Κος Πενθήμερος, Β' μέρος, 60. Ο Γενναίος Τηλέμαχος
Με λένε Τηλέμαχο. Είμαι αυτός που μάχεται από μακρυά. Αλλά δεν είμαι ομηρικός ήρωας. Είμαι εγώ ένας άλλος. Είμαι άνθρωπος με σάρκα και οστά. Ωστόσο είμαι και μυθιστορηματικό ...
Ο Κος Πενθήμερος, Β΄μέρος, 61. Το πρώτο κείμενο
Τώρα βραδιάζει νωρίς.Κάθεσαι σ’ ένα παγκάκι.Νιώθεις τα πόδια σου στη θέση τους. Μόνο λίγο ξέπνοα.Τα νιώθεις όμως εκεί που ήταν πάντα. Όταν περπατούσες. Τώρα δεν περπατάς ...
Ο Κος Πενθήμερος, Β' μέρος, 69α. Κουτσαίνοντας με τον Κορτάσαρ,
« Πάνω σε κάθε γυναίκα που σου έμοιαζε έπεφτε σαν εκκωφαντική σιωπή μια κοφτερή και κρυστάλλινη παύση, στο τέλος κατέρρεε θλιβερά σαν μουσκεμένη ομπρέλα που κλείνει.» ( λέει ...