Ο Κος Πενθήμερος 10.το ''Μακελειό''/ β΄
Από τη νουβέλα του Σελίν με τον ίδιο τίτλο (‘Μακελειό’) και σε πρώτο πρόσωπο:
»Ήμουνα στημένος μπροστά απ’ τη σιδεριά πολλή ώρα… Μια σιδεριά που σ’ έβαζε σε ...
Ο Κος Πενθήμερος, Β' μέρος, 68. Έξω δεν υπάρχει
Θα μπορούσα να αρχίσω. Πώς αρχίζει κανείς; Δύσκολα.
Θα μπορούσα να αρχίσω. Τώρα, αυτήν την Άνοιξη.
Σκέφτομαι όμως τι έχω να πω. ή τι έχω ακόμα να πω ...
Ο Κος Πενθήμερος, 9.Το μακελειό (1914--1918)
Για έξι μήνες, τουλάχιστον, θα πρεπε να βιώσει όλο το εργασιακό του παρελθόν σε χρονική μικρογραφία. Σε έξι μήνες μια ολόκληρη τριακονταετία. Δεν θα κανε απολογισμό. Κι αν ...
Ο Κος Πενθήμερος, 27. Ο Μπρετόν λογοκρίνει, διαγράφει, εξοστρακίζει
Ο Κος Πενθήμερος προβληματιζόταν τόσο με την τεράστια σύγχυση και τον ορυμαγδό που θ’ ακολουθούσε, όσο και με την συνακόλουθη πολιτική και κοινωνική κατάσταση, όσο και με το ...
Ο Κος Πενθήμερος,Β΄μέρος 53. Νέα Ζωή
Πόσος χρόνος, αλήθεια, τον χώριζε από κείνο το επεισόδιο της απόλυσής του; Ο χρόνος πριν από την απόλυσή του κυλούσε γραμμικά. Ο χρόνος ο δώθε απ' αυτήν πίσω ...
Ο Κος Πενθήμερος, 25. Στο Κόμμα αδελφοί μου! Στο Κόμμα!
Ο Κος Πενθήμερος που έχασε την πενθήμερη εβδομάδα του, το μόνο στήριγμα του βίου του, την εργασία, μεταμορφώθηκε προ πολλού σε ενήμερο και από αδιάφορος έγινε ενδιαφερόμενος. Από ...
Ο Κος Πενθήμερος, 29. Η Μητέρα του Κου Πενθήμερου
Χρόνια τώρα δεν κυκλοφορούσε τίποτα στις φλέβες του Κου Πενθήμερου. Ούτε αίμα, ούτε μελάνι, ούτε αλάτι. Ίσως μόνο νερό. Γιατί ο κος Πενθήμερος δεν ...
Ο Κος Πενθήμερος, 24.Το μοχθηρό μουστάκι του Στάλιν, η ...
Ήταν δεμένος στην ουρά του προηγούμενου κεφαλαίου όταν διάβασε λίγους στίχους από το ποίημα του Οκτάβιο Παζ »Ηλιόπετρα»:
μόνο πληγές, δεν έχω μέσα μου άλλο,
ένα κενό που ...
Ο Κος Πενθήμερος, Β' μέρος, 67. Ημερολόγιο
Δεν ήξερε ποτέ τι θα κάνει αύριο. Αυτοσχεδίαζε. Δεν κυνηγούσε τη μέρα. Δεν την άδραχνε απ' τον λαιμό. Δεν έπεφτε μπρούμυτα να συρθεί πλάι της, να της πιάσει ...
Ο Κος Πενθήμερος,16. το DADA πνίγεται στο Σηκουάνα
Φορώντας ένα ανοιχτόχρωμο κουστούμι, βγήκε νωρίς τ’ απόγευμα ο Κος Πενθήμερος στην έρημη πόλη, που μαστίγωναν οι ακτίνες του ήλιου ανελέητα. Στο μυαλό του στρατιές ανέργων, όπως αυτός ...