Τελευταία Άρθρα

  • Σχηματίστηκε μόνο του

    Άρχισε σιγά σιγά το πρόσωπό του να σχηματίζεται. Πρώτα  η μύτη ακάλυπτη στην αιθρία του απογεύματος. Σκιασμένα τα μάτια. Πρώτα το ένα μετά το άλλο. Έπειτα μια γραμμή ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Η αιθρία

    Δεν ήταν που είχε τη μικρή του αδελφή εκεί δίπλα του στην αποθήκη, ο ίδιος ήταν. Μόνο που είχαν περάσει κάποια χρόνια μακριά από το χωριό. Το χωριό ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Αναμνήσεις ενός... αξιοσέβαστου

    Είχε μείνει μόνος κι είναι αλήθεια πως αυτό του έδινε μια αίσθηση ελευθερίας. Είχε χρόνο να γράφει. Συγκεντρωμένος στη Βυζαντινή ιστορία αλλά και στα Ανέκδοτα του Προκοπίου ήταν ...
    Συνεχίστε Εδω

  • 9 κούπα

    Όλες οι ερωτικές επιστολές είναι γελοίες. Δεν θα ήταν ερωτικές επιστολές αν δεν ήταν Γελοίες. Πεσόα   Το 9 κούπα χάθηκε στον κόλπο της. Η αναζήτηση του θ’αποδειχθεί ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Η Περισπωμένη

    -Είτε το ένα κάνω είτε το άλλο θα ταμπουρωθείς πίσω  από τη θέση σου. -Δεν έκανα τίποτα που έπρεπε να πάρεις προσωπικά. -Θα σε χωρίσω άμα γράψεις εναντίον ...
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

ο χρόνος παλιά απαίσια φάρσα, συρμός αιώνια εκτροχιαζόμενος, παλμός παράφρων, δαιδαλώδης στοίβα από συντριβόμενα και συντριμμενα κτήνη

— ΜΠΡΕΤΟΝ

Στρόβιλος

Δεξιοτεχνία (Проворсвто рук)

Στην πόρτα της μικρής ξύλινης παράγκας, μέσα στην οποία η ντόπια νεολαία χόρευε και έπαιζε φιλανθρωπικές παραστάσεις τις Κυριακές, υπήρχε μια μακριά όμορφη κόκκινη αφίσα. «Κάνοντας παράκαμψη δρομολογίου ...

Εκόντες

Μάτια ξεκρεμασμένα από τους θόλους που τα περιέβαλαν. Μονάχα τα μυωπικά γυαλιά απέμειναν εκεί, δήθεν για να βλέπουν καλύτερα, καθαρότερα. Τοξωτά φρύδια που έχασαν τη μάχη με τη ...

Φουσκωμένο μπαλόνι

 'Έπαιζες όταν ήσουν παιδί κάτω από άλλον ουρανό "  Τσέζαρε Παβέζε ο ουρανός μου ήταν στεγνός τα μάτια μου έκαιγαν-που δεν μπορούσα να κλάψω αυτό έφταιγε - κι όλο μαζευόταν ...

Άχρηστα στόματα

Όταν έβλεπε ανοιχτά τα συρτάρια να χάσκουν στη στενόμακρη κουζίνα της και καμιά φορά να κινδυνεύουν  από τους γοφούς της επειδή είχε το νου της στη μεθοδική προετοιμασία ...

Ονείρου Λήθη

Δάκρυα που στάζουν ουρανό, Θεοί που άνθρωποι δε γίνανε ποτέ τους είναι τα όνειρα που συλλέξαμε τη νύχτα, στην παγωμένη κραυγή ενός λύκου, τη νυχτιά που κοιμόσουν στις ...

Επιστολή προς Γυναίκα

Θυμάστε, μα όλα βέβαια τα θυμάστε, που έστεκα στον τοίχο, καθώς πηγαινοερχόσασταν μες το δωμάτιο νευρικά πετώντας μου κατάμουτρα κάποια σκληρά σας λόγια.   Λέγατε: πως ήρθε η ...