Τελευταία Άρθρα

  • δυναμίτης

     η αγάπη εκσφενδονίζει μόρια- λέξεις που λαμπυρίζουν στο χάος- ποίηση                             όμως εμείς την σέρνουμε στο ...
    Συνεχίστε Εδω
  • Ιστορίες από καφέ και καφενεία του Μεγάλου στρατοπέδου

    Οι συνθήκες διαμονής και προαυλισμού στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Αθηνών, Πειραιώς και περιχώρων έχουν βελτιώθηκαν σημαντικά με την έλευση του καλοκαιριού και το μετριασμό της καραντίνας… Κι εμείς επιστρέψαμε στα καφέ και ...
    Συνεχίστε Εδω
  • Μέρες που λιγοστεύουν

    Το βλέμμα ενός περαστικού σ' ένα παράθυρο με ανοιχτές κουρτίνες. Ένα ζευγάρι αγκαλιασμένο σφιχτά την ώρα που το κουδούνι χτυπά κιόλας το σχόλασμα. Μια σειρήνα ενός αυτοκινήτου που ...
    Συνεχίστε Εδω
  • μια συνάντηση

    Πουλί γαλάζιο στάθηκε πάνω στην άσπρη πέτρα Πάνω στην πέτρα τη ζεστή στο ρημαγμένο τείχος Τείχος γερό που έζωνε του λιμανιού την πόλη Στάθηκε και με κοίταξε γύρισα και ...
    Συνεχίστε Εδω
  • Οι Αστακοί του Αιγαίου

    Μια μια μόνο ματιά να ρίξει κανείς στους πολεμικούς/ αμυντικούς εξοπλισμούς ανά τον κόσμο θα διαπιστώσει με έκπληξη ότι υπάρχει μια χώρα που διαθέτει δυσανάλογα μεγάλη, σε σχέση ...
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

Δεν άντεχε να βλέπει ένα κακόμοιρο ψίχουλο πεσμένο χάμω στο έδαφος, χωρίς να το σηκώσει και να το ακουμπήσει επάνω σε μια πέτρα, ολομόναχο. (Λίχτενμπεργκ)

Λίχτενμπεργκ

Στρόβιλος

Αλλόκοτη αγάπη

από το :13+.... ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΕΣ ΤΡΟΜΟΥ (στοιχεία της Ιστορίας βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα) η Αγάπη Αλλόκοτη. όταν γύριζε, ζητούσε να Του πλύνει τα πόδια, στην τσίγκινη λεκάνη με νερό ...

ΔοΚΙμιαΚή ΑπόΠειρΑ για ΕυΓεΝΕΙΣ ΕξόΡιστοΥΣ ΠΕΡΙ ΜΑΞΙΜΟΥ ΟΣΥΡΟΥ και Άλλων ...

Οι Αλήθειες Του δεν γίνονται βορά φόβου, ωστόσο περιορίζονται στο καταφύγιο των λέξεων, χαϊδεύονται, παίζουν. Με αιδώ, μεγαλοσύνη και επίγνωση του επί ματαίω. Δεν χαμαιλεοντίζουν, αλλά χρωματίζονται, αναλόγως ...

Δοκιμή Θανάτου

Την μεταφέρω καθημερινά μέσα μου, όπως την βιομηχανική σκόνη που κατατρώγει αργά και ύπουλα τα πνευμόνια ενός βιομηχανικού εργάτη.  Την ταινία "Ο γιός του Σαούλ" -στην οποία αναφέρομαι ...

τα χέρια σου

    Ἀπό σένα κράτησα τά χέρια σου, νά χαιρετᾶς τούς μακρινούς ὄγκους τῶν πλοίων ξεπροβοδίζοντας τήν κοινή ζωή μας   Θυμάμαι τίς μικρές ὧρες νά τρυπώνουν δυό ...