Στρόβιλος
Τι επιλέγω στην τέχνη και στη ζωή
Σημασιολογικά, θα έλεγα ότι η θεματική, η οποία τίθεται προς επεξεργασία, είναι μια θεματική καταμερισμού. «¨Επιλέγω να … στην Τέχνη, στη Ζωή». Ο καταμερισμός αφορά προφανώς το μοίρασμα ανάμεσα ...
Δεν αρχίζουν όλα
Δεν αρχίζει κανείς πάντα απ' την αρχή. Κάποιοι αρχίζουν από το Θεό. Μερικοί μπαίνουν φουριόζοι σαν τον Ορλάντο, όχι από την κυρία είσοδο, αλλά από μια αθέατη πόρτα ...
Το όνομά μου
Η ταυτότητά στο όνομα του γράφει Χρήστος. Tώρα είναι μεσόκοπος , αλλά με νεανική διάθεση και μοντέρνα μυαλά . Με τους συνομηλίκους του δεν έχει και πολλά, πολλά.. Στα ...
Μακάβριος χορός
Κάποια κακοτυχιά επίκειται, είπα. Προχώρησα στο έρημο τοπίο. Ούτε καμήλες ούτε νερό και ο ήλιος «κυκλοδίωκτος ως αράχνη». Άσχημα ειδωμένο, άσχημα ειπωμένο, ακατάλληλο.
Από το στρώμα της όταν ...
Ημερολόγια εγκλεισμού-1
17 Μάρτη 2020
Υπάρχουν πολλών ειδών ημερολόγια, όπως υπάρχουν πολλών ειδών ημέρες, ανάγκες, καταστάσεις, περίοδοι, εποχές, συγκυρίες, εγώ... Υπάρχουν ημερολόγια εξορίστων, μελλοθανάτων, ημερολόγια δουλειάς, Το ημερολόγια του Κάφκα, το ...
Η Νύχτα
Το πρωί η Μανούλα του Αλεξέι Πετρόβιτς [1] χασμουριέται δυνατά- δυνατά! Ζήτω! Εμπρός! Ένα νέο πρωινό σκάει στο παράθυρο. Οι κάκτοι λάμπουν, τρεμοπαίζει το κουρτινάκι. Έκλεισε με κρότο ...
Έτσι κι αλλιώς
Για να σου δώ το λίκνισμα στη ράχη καρχαρία
Fata morgana εφτάσχημη στο σώμα μου κλειστή
από βραδύς μελέταγα ‘Γυναίκα’ Καββαδία
και μέφαγεν η πείνα μου για λόγου ...
Απο το " Λειψό φεγγάρι "
Προσευχή
Την απουσία σου γεμίζω με εικασίες
στείρο δρεπάνι η φωνή σου
Στρέφω το βλέμμα στις δημόσιες τουαλέτες
αντιλαλείς και δε σ’ ακούω
και όμως σε ψάχνω
Υπονοείς ...
Το Κτήριο*
Nous sommes Charlie, nous sommes Charlie
αναφώνησε σπασμωδικά το πλήθος
Nous sommes Charlie, nous sommes Charlie
προχώρησε
μιλώντας δυνατά για ήθος
κρατώντας λευκή μπογιά κι αστάρι
κραδαίνοντας καθείς ...
αναφώνησε σπασμωδικά το πλήθος
Nous sommes Charlie, nous sommes Charlie
προχώρησε
μιλώντας δυνατά για ήθος
κρατώντας λευκή μπογιά κι αστάρι
κραδαίνοντας καθείς ...
Λαός και – πρώην και νυν – Κολωνάκι/ Μέρος Β’
Παλιά η κοινωνική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα – ή τουλάχιστον η απεικόνιση της στη λαϊκή συνείδηση – ήταν απλή: Από τη μια είχαμε τον Λαό κι απ’ την άλλη ...




