Στρόβιλος
Kι ελεύθεροι να ζώμεν
Ο Θούριος* του Ρήγα Φεραίου
Θούριος ήτοι Oρμητικός Πατριωτικός Ύμνος πρώτος, εις τον ήχον,
MIA ΠPOΣTAΓH MEΓAΛH.
Ως πότε παλληκάρια, θα ζούμε στα στενά,
μονάχοι σαν λιοντάρια, στες ...
μονάχοι σαν λιοντάρια, στες ...
«Ψυχή σημαία»
Έχω σαν σημαία μια ψυχή
στο γαλάζιο κύμα ματωμένη
κλείνει σαν αυλαία υπό βροχή
μα ευθύς ανοίγει κι επιμένει
Έχω μια ψυχή τρανή γιορτή
μαχητών ερώτων της τα ...
Κρυμμένα στο βυθό
Η απάτη και η απατηλότητα συμπεριφέρονται σιωπηλά. Τα μυστικά μπορεί καμιά φορά να τα παίρνει το ποτάμι, όμως τη σιωπή κανείς δεν την μετακινεί στο ελάχιστο ...
Η Νύχτα
Το πρωί η Μανούλα του Αλεξέι Πετρόβιτς [1] χασμουριέται δυνατά- δυνατά! Ζήτω! Εμπρός! Ένα νέο πρωινό σκάει στο παράθυρο. Οι κάκτοι λάμπουν, τρεμοπαίζει το κουρτινάκι. Έκλεισε με κρότο ...
Status quo του Γιάννη Αποστολάκου
Αρσενικός ο λόγος και θηλυκή η ύλη
φως και κορμί αναλόγως για να διαβείς την πύλη
Περιστροφή της θύρας μια Άδη και μια χάδι
ο ποταμός της μοίρας ...
Το όνομά μου
Η ταυτότητά στο όνομα του γράφει Χρήστος. Tώρα είναι μεσόκοπος , αλλά με νεανική διάθεση και μοντέρνα μυαλά . Με τους συνομηλίκους του δεν έχει και πολλά, πολλά.. Στα ...
Μας δουλεύουν, έτσι κι αλλιώς…
Παλεύουμε, όλον αυτό τον καιρό – αφού συμμετέχουμε κι εμείς στο κίνημα: Μένουμε Σπίτι, ή στο κίνημα: Πίνουμε Μόνοι μας Τσίπουρο στο Σπίτι, και καπνίζουμε σαν αράπηδες ώσπου να πάθουμε ...
Δύο στιχουργήματα
Μπάλα
Μπάλα η γης ο ήλιος κι όλ’ οι πλανήτες του
Ποσειδών Άδης-Πλούτος και Δίας
τριγυρίζει Θεός τους αλήτες του
η Ζωή μήτρα άγια μιας βίας
Η που ...
Μακάβριος χορός
Κάποια κακοτυχιά επίκειται, είπα. Προχώρησα στο έρημο τοπίο. Ούτε καμήλες ούτε νερό και ο ήλιος «κυκλοδίωκτος ως αράχνη». Άσχημα ειδωμένο, άσχημα ειπωμένο, ακατάλληλο.
Από το στρώμα της όταν ...
Η σκάλα (Лестница)
Το λεωφορείο κινιόταν σε ανώμαλο έδαφος. Κατά μήκος του δρόμου τα σπιτάκια έγερναν ενοχλημένα από το πράσινο. Μπήκαμε σε μια άθλια κωμόπολη, αρχίσαμε να περιπλανιόμαστε στα δρομάκια της ...