Αρθρογράφος: Ελένη Νανοπουλου

Τρεις κόρες

Καθισμένη στο μπαλκόνι η αθανασία παρέλαση θνητών απαθανατίζει στους φακούς των σκοτεινών ματιών της φθονερά τα βλέμματα των θνητών ανυψώνονται ως τα φουρούσια και ματαιωμένα-ματωμένα σχεδόν επιστρέφουν ...

Οστεοφυλάκιο

Είχαν μια γοητεία καθώς έλαμπαν στον ήλιο τα τετραγωνισμένα μάρμαρα. Όποτε κι αν βρέθηκε -για ευνόητους λόγους- εκεί στο Κοιμητήριο, η ματιά της πήγαινε σε κείνο τον τοίχο ...

Κρύφτηκα πάλι

Κρύφτηκα  πάλι. Εκεί πίσω από τη βρύση ανάμεσα στις πέτρες χωμένη λούμωξα από φόβο μη με δουν. Μη με δουν κι αρχίσουν πάλι όπως την προηγούμενη φορά που ...

Η δική μου Έμμα

( δ. Μποβαρύ του Κ.Καρυωτάκη ) Αίμα στα χέρια της στα πόδια της στάζει αδειανές οι γαλανές φλέβες της γεωγραφίας της εκείνος ο ευλαβικός αλήτης το σκουπίζει τρυφερά θα ...

Σέλμα - αυτοπυρπολημένη στα λευκά κελιά  2005 στην   Helin Βolek που ...

Πυρπολημένο σύννεφο  στου δειλινού την ώρα Φόρτωσες τα άχρηστα στης γης την πλάτη Αντίο είπες κι έριξες ξοπίσω σου αλάτι Λευκό στο θόλο ανοίχτηκε χάσμα για να περάσεις Και έπειτα να αγιάσεις ...

Τοπίο άξενο

με τρεις οριζόντιους ποταμούς στο μέτωπο, ρηχοί  να το διατρέχουν από ανατολάς προς δυσμάς, στεγνοί τώρα, κάποτε κρατούσαν την υγρασία του ιδρώτα που στεκόταν εκεί τίμιος περιμένοντας  να τον σκουπίσουν ...

Η επιδρομή

Αφηρημένη γενικότερα, δεν είχα πάρει είδηση το λεπτό –σχεδόν αόρατο– στρώμα υπόλευκης σκόνης, απλωμένο στις άκρες και σε όλες τις γωνίες του δωματίου μου. Πήρε καιρό η εγκατάστασή ...

στα Δυτικά νησιά

“ξενιτεμένο μου πουλί και παραπονεμένο”   τ΄αγρίμια τρέχουν στα βουνά τα ήμερα απαγκιάζουν πέφτει το σούρουπο βρέχει σκοτάδι σταγόνες φως του Άδη κι ο ποιητής από τα ξένα γυρίζει νά ...

μια συνάντηση

Πουλί γαλάζιο στάθηκε πάνω στην άσπρη πέτρα Πάνω στην πέτρα τη ζεστή στο ρημαγμένο τείχος Τείχος γερό που έζωνε του λιμανιού την πόλη Στάθηκε και με κοίταξε γύρισα και ...