Στρόβιλος
Μοναχική ανθρώπινη φωνή (Одинокий человеческий голос)
Προσευχή για το Τσερνόμπιλ
(Το χρονικό του μέλλοντος)
Είμαστε αέρας, δεν είμαστε χώμα…
Μ. Μαμαρντασβίλι
Απόσπασμα:
«Δεν ξέρω για ποιο πράγμα να μιλήσω… Για τον θάνατο ή ...
Εικαστική Υπέρβαση
Ο νους μας, στα γραμμικά όρια των κορυφογραμμών. Στην επιφάνεια της
στέρεης θάλασσας και στα λικνιζόμενα στάχυα που σέρνει σε χορό ο αγέρας,
ανυπότακτος στο θέλημά τους, δανειζόμενος ...
Αυγά ημέρας
Κοιμάμαι με φως ημέρας. Σαν αυγό ημέρας. Άρα δεν μπορείς να με φας. Έχω περίεργη γεύση. Είμαι ένας κίτρινος κρόκος. Περίεργα κίτρινος. Δεν κοκκινίζω. Σηκώνω το φρύδι μου ...
Ηλίαση (Солнечный удар)
Μετά το γεύμα βγήκαν από τη ζεστά φωτισμένη και λαμπερή τραπεζαρία στο κατάστρωμα και στάθηκαν στην κουπαστή. Εκείνη σφάλισε τα μάτια και, με την ανάποδη της παλάμης ακούμπησε ...
Η δαιμονισμένη
΄Εκανε διαδρομές ορμητικές και επικίνδυνες μέχρι να βρει την έξοδο. Ξεπήδησε ορμητικά βγαίνοντας από το σκοτεινό λαγούμι της στο φως- νομίζει. Αναπάντεχα ξεπήδησε θα ΄λεγες, αν ήξερες βέβαια ...
Μελλοντικές προοπτικές
Τώρα που η δύστυχη χώρα μας έφτασε στον πάτο της δυστυχίας και της ντροπής, που μέσα του την έριξε η «μεγάλη κοινωνική επανάσταση», πολλοί από εμάς όλο και ...
Θάλασσα Αίματος
Περνάς από τους κάμπους μου,
Ολόγιομη εγώ.
Δίχως ρόδα.
Περνάς τις νύχτες μου…
Στων αστερισμών την φωτιά μου…
Περνάς μέσα από το ποτάμι μου…
Ρέεις.
Στα μονοπάτια ...
Ιστορίες από το καφενείο Και τα κοπρόσκυλα έχουνε ψυχή Μέρος ...
Έχουμε μείνει στην ερώτηση της – δακρυσμένης από θυμό – Έλενας προς τον Νίκο Γκάτσο
Ο Νίκος κοίταξε για κάμποση ώρα σαν χάνος τη γυναίκα του, η οποία ...
Το αγρίμι
Δεν υπήρχε στη ζωή της από παλιά, τώρα τελευταία την επισκέφτηκε κι ούτε που το φανταζόταν ότι ζει στις πόλεις, ότι τρέχει στα σπίτια, ότι μπαινοβγαίνει απτόητο, ότι ...
Οι αναμνήσεις ενός πνιγμένου
η σημειώσεις από ένα γράμμα που δε γράφτηκε ακόμη
Η σελήνη στο τέταρτο
Και πριν λαλήσουν τρεις φορές
Οι πετεινοί στο χάραμα
Που κυλά χωρίς να είναι ποτάμι
Μια ...