Τελευταία Άρθρα

  • Σχηματίστηκε μόνο του

    Άρχισε σιγά σιγά το πρόσωπό του να σχηματίζεται. Πρώτα  η μύτη ακάλυπτη στην αιθρία του απογεύματος. Σκιασμένα τα μάτια. Πρώτα το ένα μετά το άλλο. Έπειτα μια γραμμή ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Η αιθρία

    Δεν ήταν που είχε τη μικρή του αδελφή εκεί δίπλα του στην αποθήκη, ο ίδιος ήταν. Μόνο που είχαν περάσει κάποια χρόνια μακριά από το χωριό. Το χωριό ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Αναμνήσεις ενός... αξιοσέβαστου

    Είχε μείνει μόνος κι είναι αλήθεια πως αυτό του έδινε μια αίσθηση ελευθερίας. Είχε χρόνο να γράφει. Συγκεντρωμένος στη Βυζαντινή ιστορία αλλά και στα Ανέκδοτα του Προκοπίου ήταν ...
    Συνεχίστε Εδω

  • 9 κούπα

    Όλες οι ερωτικές επιστολές είναι γελοίες. Δεν θα ήταν ερωτικές επιστολές αν δεν ήταν Γελοίες. Πεσόα   Το 9 κούπα χάθηκε στον κόλπο της. Η αναζήτηση του θ’αποδειχθεί ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Η Περισπωμένη

    -Είτε το ένα κάνω είτε το άλλο θα ταμπουρωθείς πίσω  από τη θέση σου. -Δεν έκανα τίποτα που έπρεπε να πάρεις προσωπικά. -Θα σε χωρίσω άμα γράψεις εναντίον ...
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

η εξουσία είναι παρούσα, τρυπωμένη σε κάθε λόγο που βγάζουμε, έστω και από έναν τόπο εκτός εξουσίας

— Ρολάν Μπαρτ

Στρόβιλος

Μουντιάλ ’18: προβλέψεις – φιντανάκια,  βετεράνοι και παιχτρώνια – μέρος Γ’

Άρχισε το μουντιάλ, αλλά δεν προλάβαμε – για τεχνικούς και καλά λόγος – να ολοκληρώσουμε την παρουσίαση – αφιέρωμα μας…  Συνεχίζουμε σήμερα 6ος Όμιλος Δυο ερωτηματικά για τη Γερμανία ...

Εικαστική Υπέρβαση

Ο νους μας, στα γραμμικά όρια των κορυφογραμμών. Στην επιφάνεια της  στέρεης θάλασσας και στα λικνιζόμενα στάχυα που σέρνει σε χορό ο αγέρας, ανυπότακτος στο θέλημά τους, δανειζόμενος  ...

Ιστορίες από το καφενείο – αστακομαρονάδα Μέρος Α’ – ο βιασμός

Γυρνάμε να δούμε ποιος φωνάζει ότι πεινάει  Είναι ο Μίκης Θεοδωράκης κι είναι σε αθλία κατάσταση! Αποκαμωμένος, αδυνατισμένος, εξαθλιωμένος, αναμαλλιασμένος, αξύριστος, κουρελιασμένος… Ένα ανθρώπινο ράκος! Όχι! Δεν μπορεί ...

Θάλασσα Αίματος

Περνάς από τους κάμπους μου,  Ολόγιομη εγώ. Δίχως ρόδα. Περνάς τις νύχτες μου… Στων αστερισμών την φωτιά μου… Περνάς μέσα από το ποτάμι μου… Ρέεις. Στα μονοπάτια ...

Η δαιμονισμένη

΄Εκανε διαδρομές ορμητικές  και επικίνδυνες μέχρι να βρει την έξοδο. Ξεπήδησε ορμητικά βγαίνοντας από το σκοτεινό  λαγούμι της στο φως- νομίζει. Αναπάντεχα ξεπήδησε θα ΄λεγες, αν ήξερες βέβαια ...

Το αγρίμι

Δεν υπήρχε στη ζωή της από παλιά, τώρα τελευταία την επισκέφτηκε κι ούτε που το φανταζόταν ότι ζει στις πόλεις, ότι τρέχει στα σπίτια, ότι μπαινοβγαίνει απτόητο, ότι ...