Τελευταία Άρθρα

  • Σχηματίστηκε μόνο του

    Άρχισε σιγά σιγά το πρόσωπό του να σχηματίζεται. Πρώτα  η μύτη ακάλυπτη στην αιθρία του απογεύματος. Σκιασμένα τα μάτια. Πρώτα το ένα μετά το άλλο. Έπειτα μια γραμμή ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Η αιθρία

    Δεν ήταν που είχε τη μικρή του αδελφή εκεί δίπλα του στην αποθήκη, ο ίδιος ήταν. Μόνο που είχαν περάσει κάποια χρόνια μακριά από το χωριό. Το χωριό ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Αναμνήσεις ενός... αξιοσέβαστου

    Είχε μείνει μόνος κι είναι αλήθεια πως αυτό του έδινε μια αίσθηση ελευθερίας. Είχε χρόνο να γράφει. Συγκεντρωμένος στη Βυζαντινή ιστορία αλλά και στα Ανέκδοτα του Προκοπίου ήταν ...
    Συνεχίστε Εδω

  • 9 κούπα

    Όλες οι ερωτικές επιστολές είναι γελοίες. Δεν θα ήταν ερωτικές επιστολές αν δεν ήταν Γελοίες. Πεσόα   Το 9 κούπα χάθηκε στον κόλπο της. Η αναζήτηση του θ’αποδειχθεί ...
    Συνεχίστε Εδω

  • Η Περισπωμένη

    -Είτε το ένα κάνω είτε το άλλο θα ταμπουρωθείς πίσω  από τη θέση σου. -Δεν έκανα τίποτα που έπρεπε να πάρεις προσωπικά. -Θα σε χωρίσω άμα γράψεις εναντίον ...
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

η εξουσία είναι παρούσα, τρυπωμένη σε κάθε λόγο που βγάζουμε, έστω και από έναν τόπο εκτός εξουσίας

— Ρολάν Μπαρτ

Στρόβιλος

Ιούνιος

Σπάταλο το φως του Ιούνη. Πίστεψα πως η βίαιη ψυχή μου μαλάκωσε,
ξεκίνησε να βρει τη θέση της. Κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί
από τούτο το φως. Οι ...

Το στόμα

 Βράδυ στο λεωφορείο για Πάτρα. Ανάβω το φως για να διαβάσω. Ένα στόμα:  -Στο Υγεία…αναίμακτη χειρουργική…και λες… πριν χρόνια δεν θα το          πιστέψετε…αυτό αγγίζει τα όρια ...

Ο Σίγκμουντ στο καφέ

Ο Πελέβιν γεννήθηκε το 1962 στη Μόσχα. Τελείωσε το Ινστιτούτο Ενέργειας και σπούδασε στο Ινστιτούτο Λογοτεχνίας. Εργάσθηκε ως μηχανικός και δημοσιογράφος. Το ύφος του διηγήματος αυτής της πρώιμης ...

Το Τραίνο

Κάθονται στην βεράντα του καινούριου σπιτιού. Ένα πάνσοφο φεγγάρι πλέει στο σταθερό νερό των ματιών τους. Βουτάει το υπέροχο κεφάλι του στο χρώμα. Ο αέρας μυρίζει επτασφράγιστα μυστικά ...

(Α)βεβαιότητες

Ανύποπτες έρχονταν οι στιγμές∙ ανέξοδα, αυθόρμητα. Δίχως προσμονή προσέφερε τα δώρα η απείθαρχη φύση. Αυτά που δε ποθήσαμε αρκετά όλο και ξεμακραίνουν κι αυτά που λατρέψαμε είναι πάντα ...