Τελευταία Άρθρα

  • Ανείπωτα μπλε, απαλό...

    Ανείπωτα μπλε, απαλό... Ήρεμη η πατρίδα μου μετά τη θύελλα, μετά τη μπόρα, κι η ψυχή μου, απέραντος τόπος, αναπνέει το άρωμα του μελιού και των ρόδων.   ...
    Συνεχίστε Εδω
  • Άμλετ, 1949

    Όλα ησύχασαν. Βγήκα στη σκηνή. Με την παραστάδα της πόρτας για στήριγμα, αρπάζω απ’ την ηχώ τη μακρινή του αιώνα μου το κήρυγμα. Πάνω μου το μισόφωτο της ...
    Συνεχίστε Εδω
  • Ποιητής αμίλητος

    Κοίταξε πάλι το γνωστό σκίτσο του ποιητή  Πήρε την σινική μελάνη και στάθηκε μπρος στον καθρέφτη  Αντιγράφοντας, το σχεδίασε άνετα αλλά νευρικά Πισωπάτησε, το ξανακοίταξε, του έβγαλε τη ...
    Συνεχίστε Εδω
  • Η σκάλα (Лестница)

    Το λεωφορείο κινιόταν σε ανώμαλο έδαφος. Κατά μήκος του δρόμου τα σπιτάκια έγερναν ενοχλημένα από το πράσινο. Μπήκαμε σε μια άθλια κωμόπολη, αρχίσαμε να περιπλανιόμαστε στα δρομάκια της ...
    Συνεχίστε Εδω
  • Φύλακας

    Με φώναζαν Σταυρούλα και φορούσα σοσόνια άσπρα, ακόμη και το χειμώνα. Δε θυμάμαι τι παπούτσια φορούσα. Θυμάμαι μόνο πως κρύωναν τα πόδια μου και είχαν κάτι τεράστιες ροδέλες ...
    Συνεχίστε Εδω

Παραφορές

Η σεμνοτυφία είναι μια μορφή φιλαργυρίας, η χειρότερη απ' όλες. Στην πάλη ανάμεσα στην ντροπή και στον έρωτα νικητής βγαίνει πάντοτε ο έρωτας.

Σταντάλ

Λογοτεχνικώς

Κακοειπωμένο

Τίποτα δεν είναι πιο πραγματικό απ' το τίποτα Δημόκριτος Δεν ακούγεται τίποτα. Σχεδόν τίποτα, λέω. Κι όμως τα αυτιά μου είναι στη θέση τους. Είμαι σχεδόν σίγουρος πως ...

Ο τίγρης εμαι εγώ

Εκεί στο κέντρο της σκηνής -ή μήπως στο κέντρο του τοίχου;- ένα πρόσωπο ακτινοβολεί, μια μορφή που του παράστεκε όσο ζούσε. Η μορφή του πατέρα που σκύβει πάνω ...