Αρθρογράφος: Ελένη Νανοπουλου

Η παλάμη

Η σωστική παλάμη-σχεδία υγρή με βάλσαμα παλεύει στο κορμί  με τις κηλίδες, να το μαλακώσει να μη βογκάει. Φτάνει  για σήμερα, κάθε βογκητό μια σταλιά ζωής που ...

Η σονάτα μου

Λυπάμαι, αυτό που σκέφτηκα,  ντρέπομαι να το πω,  έτσι το πήρε και το σήκωσε η σκόνη που η γυναίκα φεύγοντας υψώνει. Το πήρε και το σκλάβωσε η χορδή ...

Της αμμουδιάς το χέρι

1.  Εκείνο το δύσκολο καλοκαίρι που δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ-δηλαδή να διαβάσω, είδα τα χέρια της αμμουδιάς. Ξεφύλλιζα ένα περιοδικό μήπως βρω κάτι ενδιαφέρον . Ούτε κι αυτό ...

Ένα πρωινό

  Έσκισε βίαια την φθινοπωρινή ησυχία η αντρική φωνή. "Θα τον σκοτώσω, δε μπορώ πια". Τα γεροντάκια, ξύπνια από ώρα, έστησαν αυτί να βεβαιωθούν, άκουσαν καλά; Οι μεσήλικες ...

Ποιητής αμίλητος

Κοίταξε πάλι το γνωστό σκίτσο του ποιητή  Πήρε την σινική μελάνη και στάθηκε μπρος στον καθρέφτη  Αντιγράφοντας, το σχεδίασε άνετα αλλά νευρικά Πισωπάτησε, το ξανακοίταξε, του έβγαλε τη ...

Φουσκωμένο μπαλόνι

 'Έπαιζες όταν ήσουν παιδί κάτω από άλλον ουρανό "  Τσέζαρε Παβέζε ο ουρανός μου ήταν στεγνός τα μάτια μου έκαιγαν-που δεν μπορούσα να κλάψω αυτό έφταιγε - κι όλο μαζευόταν ...

Η δαιμονισμένη

΄Εκανε διαδρομές ορμητικές  και επικίνδυνες μέχρι να βρει την έξοδο. Ξεπήδησε ορμητικά βγαίνοντας από το σκοτεινό  λαγούμι της στο φως- νομίζει. Αναπάντεχα ξεπήδησε θα ΄λεγες, αν ήξερες βέβαια ...

Το αγρίμι

Δεν υπήρχε στη ζωή της από παλιά, τώρα τελευταία την επισκέφτηκε κι ούτε που το φανταζόταν ότι ζει στις πόλεις, ότι τρέχει στα σπίτια, ότι μπαινοβγαίνει απτόητο, ότι ...

Άτιτλο

Κοιμήσου με τη στάση του σοφού προετοιμασία για την επώδυνη έξοδο το μικρό παιδί στα κόκκινα ξέπλεκα θα στολίσει το χάραμα τα μαλλιά του ξυπόλητο κουτσό στο πεζοδρόμιο ...

Τρεις κόρες

Καθισμένη στο μπαλκόνι η αθανασία παρέλαση θνητών απαθανατίζει στους φακούς των σκοτεινών ματιών της φθονερά τα βλέμματα των θνητών ανυψώνονται ως τα φουρούσια και ματαιωμένα-ματωμένα σχεδόν επιστρέφουν ...