Συντακτική Ομάδα

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος

Ο ΚΩΣΤΑΣ Ξ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Συνεργάστηκε για μια πενταετία με την εφημερίδα «η Εποχή»(όπου διατηρούσε τη στήλη Περίτεχνα και έφτιαχνε σκίτσα) και με το περιοδικό ‘Στίγμα’ από την ίδρυση του ως την αναστολή της έκδοσής του (2000-2010). Υπήρξε σύμβουλος του Πολιτισμικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων(1998-2002) με την»Συμπαράταξη για την Αθήνα». Δημοσίευσε βιβλιοκριτικές στην «Καθημερινή»και στη «Νέα Εστία». Παρουσίασε στο Γ΄πρόγραμμα της ΕΡΑ εκπομπές με ελληνική μελοποιημένη ποίηση (2001-2002). Αρθρογράφησε στη «Γαλέρα»(2007-2010). Δημοσιεύει στο περιοδικό «Ιστορία εικονογραφημένη». Εξέδωσε μια μονογραφία για τον Περικλή Γιαννόπουλο («Πορτρέτο που κάηκε στο φως» από τις εκδόσεις Ηλέκτρα, 2007).Η ανέκδοτη μυθιστορηματική βιογραφία του για τον Μιχαήλ Μητσάκη. («Στον φεγγίτη μυαλού») δημοσιεύται σε συνέχειες στο Στρόβιλο.Έχει γράψει, ακόμη ένα θεατρικό μονόλογο για τον Κ.Γ.Καρυωτάκη. Είναι αρχισυντάκτης του Στρόβιλος.gr, τον οποίο ίδρυσε μαζί με τον διαχειριστή του Γρηγόρη Τζιάλλα. Συνεχιστής και τωρινός διαχειριστής της σελίδας είναι ο Λίνος Γιαννόπουλος.

Φίλιππος Φιλίππου

Ο Φίλιππος Φιλίππου γεννήθηκε στην Κέρκυρα τον Δεκέμβριο του 1948. Από το 1968 ως το 1982, με μικρά ή μεγάλα διαλείμματα, ταξίδεψε ως μηχανικός σε ποντοπόρα πλοία. Έχει εκδώσει μαρτυρίες, μελέτες, βιογραφίες, μυθιστορήματα. Τρία μυθιστορήματα στηρίζονται στη ζωή του Καβάφη (Οι τελευταίες ημέρες του Κωνσταντίνου Καβάφη ) του Ζορμπά (Ο θάνατος του Ζορμπά) και του Ελύτη (Ο ερωτευμένος Ελύτης). Έχει εκδώσει τη μελέτη Ο πολιτικός Νίκος Καββαδίας και το μυθιστορηματικό χρονικό Ζωή και θάνατος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Ορισμένα μυθιστορήματά του είναι αστυνομικά με ήρωα τον δημοσιογράφο Τηλέμαχο Λεοντάρη, ενώ συμμετείχε σε συλλογές αστυνομικών διηγημάτων στις εκδόσεις Καστανιώτη, Μεταίχμιο και Ψυχογιός. Το μυθιστόρημα Οι τελευταίες ημέρες του Κωνσταντίνου Καβάφη κυκλοφορεί στα καταλανικά και στα ρουμανικά, ενώ διηγήματά του έχουν περιληφθεί σε γερμανικές ανθολογίες. Σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Λευκωσίας, καθώς και σε ηλεκτρονικές ιστοσελίδες, έχει δημοσιεύσει διηγήματα, δοκίμια, βιβλιοκριτικές, βιβλιοπαρουσιάσεις και άρθρα. Ζει στην Αθήνα.

Σωτήρης Λέτσιος

Γεννήθηκα στο Βόλο όπου έκανα τα πρώτα μου δημοσιογραφικά βήματα στην εφημερίδα «ΘΕΣΣΑΛΙΑ» και στον τοπικό ραδιοσταθμό της τότε ΕΡΤ. Συνέχισα με συνεργασίες σε ιδιωτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς σε Βόλο, Λάρισα και Καρδίτσα. Στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 βρέθηκα στην Αθήνα όπου συνεργάστηκα με εφημερίδες,περιοδικά όπως το «ΑΝΤΙ», διαδικτυακούς τόπους, στην επιμέλεια εκδόσεων αλλά και το ραδιόφωνο της ΕΡΤ. Παράλληλα παρακολουθούσα από κοντά τις εν Αθήναις πολιτιστικές δραστηριότητες και δη τις λογοτεχνικές. Σήμερα εργάζομαι ως ανταποκριτής της ‘ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ» και άλλων επαρχιακών εφημερίδων.

Χασομέρης

Απο την μικρή ηλικία άκουγα συχνά και επιτιμητικά σχόλια για την «τάξη» των …χασομέρηδων, σε σημείο τέτοιο που να νιώθω ένα φόβο για αυτούς. Μην τυχόν και γίνει κάποιο λάθος και τους μοιάσω μια μέρα! Εν τούτοις βήμα το βήμα, κείμενο το κείμενο, χρόνο το χρόνο άρχισα να ξεπερνώ τους αρχικούς δισταγμούς, και στο τέλος αποφάσισα να προσχωρήσω στην ευρύχωρη κοινότητα των ευγενών χασομέρηδων-έχοντας κατά νου να συνδυάσω τους εργώδεις στοχασμούς με μια μακρόσυρτη αμεριμνησία, που ως γνωστόν δεν αποφέρει και πολλά κέρδη σε όσους είναι αφοσιωμένοι σε αυτήν! Πέρασα δια πυρός και σιδήρου…αποκτώντας ειδίκευση στα είδη της δημοσιογραφίας αγγίζοντας τις εσχατιές της αντοχής μου, προκειμένου να έρθει το πλήρωμα του χρόνου και να…ασπαστώ το τίτλο του χασομέρη. Τι άλλο να προσμένω σε αυτό το στάδιο της ζωής; Ό,τι κάνω από εδώ και πέρα να είναι γόνιμο και να μην πηγαίνει χαμένη ούτε μια ώρα…

Χαράλαμπος Μπαλτάς

Ο Χαράλαμπος Μπαλτάς είναι δάσκαλος στο 35ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επιμελείται το σχολικό έντυπο Οι φιλίες των παιδιών (2008/2015). Ήταν συντάκτης στο περιοδικό Στίγμα (2001/2010), αρθρογράφος στο περιοδικό Σύγχρονη Εκπαίδευση (2010/2012) και τώρα δημοσιεύει κείμενα στο περιοδικό Παιδεία και Κοινωνία (2011/2015). Τα σχολικά έτη 2010/2012 ήταν Υπεύθυνος Αγωγής Υγείας στην Α΄ Διεύθυνση Π. Ε. Αθηνών. Συμμετέχει στην παιδαγωγική ομάδα «Το Σκασιαρχείο – Πειραματικοί Ψηλαφισμοί για ένα Σχολείο της Κοινότητας».

Μανόλης Χριστοδούλου

Έχοντας κλείσει τα 45 του, αποφάσισε ότι ήταν πια καιρός να τρελαθεί για τα καλά. Και πώς να μην αποτρελαθεί, όταν παραμένει άνεργος (και άφραγκος) εδώ και 4 χρόνια, η κοπέλα του, η «γυναίκα της ζωής του» – όπως την αποκαλούσε, εγκατάλειψε τις – φιλότιμες πάντως – προσπάθειες της να τον σώσει από τον αλκοολισμό, ενώ αναγκάστηκε – λόγω αφραγκίας – να επιστρέψει, μετά από κάμποσα χρόνια, στο σπίτι των γέρων γονιών του. Το μόνο ενθαρρυντικό στη ζωή του Μανόλη είναι το ότι οι γέροι γονείς του φαίνεται να ξεπερνάνε τη χρόνια πάθηση που είχαν, αυτήν της οξείας πασοκίτιδας, καταναλώνοντας ισχυρές δόσεις συριζαμίνης. Οι παρενέργειες της ουσίας αυτής, της συριζαμίνης δηλαδή, παραμένουν, ωστόσο, άγνωστες. Φίλε Μανόλη, κουράγιο

Πέτρος Αλεξάνδρου

Ο Πέτρος Αλεξάνδρου ήθελε να γίνει γιατρός, αλλά ανακάλυψε ότι οι γιατροί δεν γιατρεύουν πια, αφού έχουν γίνει βαποράκια των φαρμακευτικών εταιρειών, οπότε το ’ριξε στη φιλολογία, στην παραφιλολογία, στον παραλογισμό, στον μυστικισμό και στο αλκοόλ μπας και γιατρέψει τη ψυχή του. Από το 2010 και μετά στα ψυχολογικά, προσωπικά και υπαρξιακά του προβλήματα προστέθηκαν και τα οικονομικά. Εκτός από τρελός έγινε και φτωχός. Αποφάσισε, λοιπόν, να αυτοκτονήσει. Την ώρα, όμως, που ήταν έτοιμος να προβεί στο απονενοημένο διάβημα, του τηλεφώνησε ο παλιός του φίλος Κ.Ξ. Γιαννόπουλος, ο οποίος του πρότεινε να συνεργαστούν σε μια ιστοσελίδα που είχε στα σκαριά – στον Στρόβιλο δηλαδή. Το τηλεφώνημα του Κ.Ξ. Γιαννόπουλου αποδείχθηκε σωτήριο, αφού έπεισε τον Πέτρο να δώσει παράταση στη μίζερη ζωή του. Μπράβο Κώστα, το έσωσες το παλικάρι (τι παλικάρι δηλαδή- που είναι 40φεύγα μαλάκας)!

Παναγιώτης Εμμανουήλ

Μανία με τους αριθμούς και την πολιτικολογία έχει ο 44χρονος Παναγιώτης Εμμανουήλ. Όντας αποτυχημένος οικονομολόγος ο ίδιος, απολαμβάνει – από το 2012 – τους καρπούς της ανεργίας του στην οποία τον οδήγησαν οι πρώην καθηγητές του κ.κ. Παπαδήμος, Στουρνάρας και Προβόπουλος, οι οποίοι είναι επίσης αποτυχημένοι οικονομολόγοι, αφού έσπρωξαν εκατομμύρια συμπολίτες τους στην εξαθλίωση- πλην όμως ζάμπλουτοι.

Ακταίων

Ο ΑΚΤΑΙΩΝ απεβίωσε το Φθινόπωρο του 2008 σε ηλικία 56 ετών. Διακρίθηκε ως χορογράφος, εικαστικός καλλιτέχνης και περφόρμερ. Δεν δημοσίευσε τίποτα όσο ζούσε.Τα κείμενά του τα κληροδότησε στον αρχισυντάκτη του Στρόβιλος.gr με την επιθυμία να τα δημοσιεύσει.

Ιάσων

Ο ΙΑΣΩΝ είναι ένας αυτοβιογραφούμενος συγγραφέας, ο οποίος δεν κατάφερε, προσώρας, να ολοκληρώσει την αυτοβιογραφία του.

Ίωνας

Ο ΙΩΝΑΣ είναι διηγηματογράφος, αλλά, για λόγους ανεξάρτητους από τη θέλησή του, πολλά από τα διηγήματά του μένουν κλεισμένα στο σκότος του συρταριού του,όπως ο συνονόματος του στη σκοτεινή κοιλιά του κήτους.

Επτά

Ο ΕΠΤΑ γράφει μικρές, κατά κανόνα, ιστορίες και λατρεύει τις γάτες,τις γυναίκες και την τεμπελιά,όπως όλοι οι αληθινοί καλλιτέχνες. Διάλεξε για ψευδώνυμο τον αριθμό που, μεταξύ άλλων,συμβολίζει την ανάπαυση του δημιουργού. Αντίθετα,όμως, από τον δημιουργό αυτού του κόσμου, ο Επτά αναπαύεται τις έξι ημέρες και γράφει την έβδομη.Η τεμπελιά (αλλιώς οκνηρία) είναι ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα επειδή αντιβαίνει στην τάξη του (χριστιανικού) μας κόσμου.Ο απόστολος των Εθνών Παύλος ήταν εκείνος που είπε, όστις μη θέλει εργάζεται μηδέ εσθιέτω. Φαίνεται πως στην εποχή του υπήρχαν πολλές δουλειές αλλά και πολλοί τεμπέληδες- αντίθετα με ό,τι,συμβαίνει στις μέρες μας- που υπάρχουν πολλοί άνεργοι, όλο και λιγότερες δουλειές και ελάχιστοι συνειδητοί, τουλάχιστον, τεμπέληδες.

Διογένης Αγνώστου

Κοσμοπολίτης, ακτιβιστής, συλλέκτης κουτόσπιρτων. ματιών ψαριών, ελευθέριος. σουρεαλιστής. θαυμαστής των Λούις Κάρολ, Λωτρεαμόν, Ζερμαιν Νουβώ, Ρεμπώ. Μπρετόν Απολλιινέρ, Κάλαςς, Λακλό, Σάντ & άλλων. Υπήρξε διευθυντηής του ιδρύματος Ρενέ Μαγκρίτ, και προσωπικός του φίλος. Μόνιμα εγκατεστημένος στις Βρυξέλλες όπου καλλιεργεί λαχανάκια. Συγγράφει ένα έργο εν προόδω με τίτλο Ο κ. Πενθήμερος μια ιστορία μαύρου χιούμορ.

Ελένη Κατσιώλη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1943. Είμαι συνταξιούχος μουσικός της Β΄βάθμιας δημόσιας εκπαίδευσης. Για αρκετά χρόνια έπαιζα μουσική για δύο πιάνα και μικρά σύνολα σε διάφορες αίθουσας. Από το 2010 που πήρα Β΄Βραβείο μετάφρασης από τη ρωσική γλώσσα για το διήγημα του Τσέχοφ «Το παραξήλωσε» άρχισε ο τρίτος κύκλος των δραστηριοτήτων μου. Έχουν δημοσιευθεί ρωσικά διηγήματα και ποιήματα στα έντυπα περιοδικά «Φρέαρ», «Μανδραγόρας» και «Κουκούτσι», στα ηλεκτρονικά περιοδικά «Πλανόδιον», «Βακχικόν» και «Στρόβιλος», στο ιστολόγιο του Υπουργείου Παιδείας Κύπρου. Το 2014 οι εκδόσεις «Λέμβος» μου έκαναν την τιμή να εκδόσουν την αυτοβιογραφία του Σαλιάπιν «Η μάσκα και η Ψυχή», το 2015 το «Μια ματιά στον κόσμου του Αντόν Τσέχωφ» από τη σειρά Μικρά Βιογραφικά και εντελώς πρόσφατα το «νήσος Σαχαλίνη» του Τσέχοφ.